دیدن این مجموعه پوستر واقعاً جذاب بود. چیزی که از همون اول به چشم می‌اومد، تنوع نگاه، کیفیت کارها و سلیقه‌ای بود که پشت طراحی‌ها قرار داشت. هر پوستر انگار سعی کرده بود با زبان خودش، یه گوشه از حال‌وهوای یک نمایش رو به تصویر بکشه. البته همیشه یه مرز باریک بین جذابیت بصری و وفادار موندن به جهان خود اثر وجود داره؛ جایی که ممکنه تصویر اون‌قدر پررنگ بشه که از خود نمایش جلو بزنه. به نظرم همین پیدا کردن تعادل، یکی از سخت‌ترین و در عین حال جذاب‌ترین بخش‌های طراحی پوستر تئاتره.

گاهی مخاطب قبل از اینکه پاش به سالن برسه، یک‌بار از دریچه نگاه طراح وارد نمایش شده. اینجاست که پوستر دیگه فقط یه ابزار تبلیغاتی نیست؛ بخشی از هویت یک اجرائه. چیزی که اگه درست و جدی گرفته بشه، می‌تونه حتی سال‌ها بعد از تموم شدن اجرا هم توی ذهن مخاطب باقی بمونه. فکر می‌کنم تئاتر به این هویت‌های تصویری بیشتر از چیزی که تصور می‌کنیم نیاز داره و باید برای طراحی و طراح هم به اندازه بقیه بخش‌های یک اجرا ارزش قائل شد.

در آخر، خسته نباشید و دست‌مریزاد به همه بچه‌های استودیو «چند درجه قرمز» و به‌خصوص پوریا احمدیان که برای این بخش از جهان تئاتر وقت، فکر و سلیقه گذاشتن. دیدن چنین مجموعه‌ای واقعاً خوشحال‌کننده‌ست.💥♥️✨

خیلی خیلی قشنگ بود ، حتما ببنید کلا ایده و خلاقیت زیادی موج میزنه
من که همشون دوست داشتم
از همه «روال عادی» انگار حال الآنم بود روال عادی دارم ولی از درون متلاشی با شرایط اکنون کشورم و مردم مظلوم کشته شده وطنم

واقعا از طراحی پوسترهای زیبا و پر مفهوم تون لذت بردم، امیدوارم به اوج برسید

من از دیدن پوسترهایی که طراحی کرده بودید واقعا لذت بردم. هرکدوم جزئیات ظریفی داشتند که آدم رو به مکث و تامل دعوت می‌کردند؛ انگار برای دریافت مفهوم و کشف لایه‌های پنهان هر پوستر، باید چند دقیقه‌ای بیشتر به تماشاشون می‌نشستی.

انتخاب پالت رنگی در هرکدوم هم به‌نظرم بسیار هوشمندانه و شایان توجه بود.

در مجموع، تماشای آثار برام لذت‌بخش بود. ✨

متفاوت و بسیار مفهومی بود و واقعا لذت بردم پوستر مورد علاقه من درد خفیف بود که پر از جزییات و زیبایی بود تشکر از تیم استودیو چند درجه قرمز

پوستر تئاتر، اولین چیزی است که مخاطب پیش از تماشای اجرا با آن روبه‌رو می‌شود؛ تصویری که می‌تواند بخشی از فضا، حال‌وهوا و ایدهٔ نمایش را به او منتقل کند.
همهٔ پوسترهای این نمایشگاه برای من، به‌ عنوان مخاطبی که آشنایی تخصصی با طراحی گرافیک ندارد، جالب بودند؛ اما پوستر نمایش «ساوانابای» با طراحی نگین دودانی، پوستر «رومئو و ژولیت» از پوریا احمدیان و همچنین طراحی‌های لوگوتایپ فاطمه عظیمی بیشتر توجهم را جلب کردند.
برای اعضای این تیم جوان آرزوی موفقیت، رشد و خلق آثار خلاقانهٔ بیشتری دارم. 🌷
اگر به هنر و تئاتر علاقه‌مندید، پیشنهاد می‌کنم شما هم از این نمایشگاه مجازی دیدن کنید و پوسترهای دیگر این مجموعه را ببینید.
https://somedegreered-studio.art/process/

🌷

پالت رنگ، تایپوگرافی و ایده پشت تصویر ها رو دوست داشتم. ولی مثلا من متوجه شدم دقیقا طراح بیشترشون یکی است، آقای احمدیان. بسیار پوسترهای تمیز و جالبی طراحی شده بود. من از ۲+۱ بیشتر همه خوشم اومد. خیلی جالب بود. اما یکم تم کلی کار ها و ذهنیت ساختشون برام یکسان بود و بیشتر روی تصویری از چهره انسان متمرکز بود. همه نمایش ها نیاز به تصویر پرتره ندارن به نظرم. مثلا زیر سقف کلیسا میتونست احتمالا نمادهای دیگه استفاده بشه. اژدهاک هم به نظرم کمی تصویر مدرن بود و اون حالت افسانه طور و کهن رو نمی‌داد بهم. تنوع بیشتر باشه خیلی بهتره. چون واضحه توانایی اش هست.
در کل کار جالبی بود. خیلی از نمایش توی سایت با پخش موسیقی و درج توضیحات خوشم اومد.
انشالله موفق باشین 💐

فوق‌العاده بود، خیلی کیف کردم از دیدن پوسترها.
فقط به عنوان یک آدم بی‌سواد مطلق در حوزهٔ گرافیک خیلی شبیه به هم به نظرم رسید این پوسترها، شاید چون کنار هم دیدمشون.
ولی به هر حال دمتون گرم، حالم خوب شد😍😍🌹🌹

خیابان فرشته تهران
اقازاده
می گویند سال ها پیش فرشته مسعودی دختر محمد علی مسعودی بنیان گذار روزنامه اطلاعات و از چهره های بسیار مشهور و با نفوذ دوران پهلوی، با ایرج هدایت رئیس کارخانه یک و یک و از نوادگان ناصرالدین شاه که کارآفرین سرمایه داری بود ازدواج کرد.

این ازدواح و وصلت آن روزها حسابی نان هر دو خانواده را بر سر زبان ها انداخت، عروس از خانواده معروف مسعودی ها بود و داماد هم به خاندان سرشناس هدایت تعلق داشت.

پدر فرشته که در محله الهیه تهران زندگی می کرد آن قدر به دخترش علاقه داشت که بعد عروسی با نفوذی که در انجمن شهر داشت نام محل زندگی شان را ... دیدن ادامه ›› از فخرالدوله به فرشته تغییر داد.

جالب اینکه وقتی دختر کوچک اش از این موضوع مطلع شد ناراحت شد و مسعودی خیابان کناری را هم به نام او نامگذاری کرد.

بدیدن ترتیب در الهیه هم خیابان فرشته داریم و هم خیابان مریم که حاصل عشق و علاقه یک پدر بر دخترانش است. پدری که البته ثروت و نفوذ فراوانی هم داشت