«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواریاست برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفتوگو درباره زمینههای علاقهمندی مشترک، خبررسانی برنامههای جالب به همدیگر و پیشنهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
«باخ» نمایشی است که با تکیه بر موسیقی، بازی و ارتباط صادقانه با مخاطب، تجربهای متفاوت رقم میزند. اجرایی که با وجود سادگی در طراحی صحنه، توانسته با تمرکز بر عناصر اصلی تئاتر، یعنی بازی و صدا، جهان خودش را خلق کند.
یکی از درخشانترین بخشهای نمایش، حضور خوانندهای با صدایی تأثیرگذار بود که موسیقی را به بخش زندهای از روایت تبدیل میکرد. بازی بازیگران نیز با اجراهایی طبیعی و باورپذیر، به شخصیتها جان بخشیده بود و مخاطب را با خود همراه میکرد.
صحبتهای پایانی کارگردان دربارهی فرهنگ موسیقی ایرانی، لایهی دیگری به این تجربه اضافه کرد؛ نگاهی که نشان میداد «باخ» فقط یک نمایش دربارهی موسیقی نیست، بلکه ادای احترامی به هنر و ریشههای فرهنگی ماست.
نمایشی ساده، صادقانه و تأملبرانگیز که ثابت میکند گاهی یک صحنهی خلوت، با اندیشه و عشق به هنر، میتواند اثری ماندگار خلق کند.
در شب پایانی، به تماشای نمایش «فراموشخانه» نشستم و از دیدن دوستان عزیزم روی صحنه واقعاً لذت بردم.
نمایش برای من نقاط قوت قابلتوجهی داشت؛ از متن و دغدغهمندی نویسنده گرفته تا بازیهای پرانرژی و زندهی بازیگران که به اثر ریتم و جان بخشیده بود. صدای زیبای خوانندگان نیز یکی از بخشهای دلنشین نمایش بود. همچنین ایدهی استفاده از پرده و سایهبازی را خلاقانه و قابلتوجه دیدم و به فضای اثر کمک کرده بود.
در کنار این نقاط قوت، به نظرم طراحی صحنه و دکور میتوانست پرداختشدهتر و هماهنگتر با فضای نمایش باشد. همچنین طولانی بودن متن و مدت زمان اجرا، در بعضی لحظات باعث میشد ریتم نمایش کمی افت کند. در بخش گریم هم به نظرم میشد انتخابی ظریفتر و متناسبتر با فضای اثر داشت.
با تمام اینها، «فراموشخانه» برای من تجربهای قابل احترام و ارزشمند بود؛ بهخصوص به خاطر دغدغهای که پشت اثر دیده میشد و تلاشی که تکتک اعضای گروه برای اجرای آن انجام داده بودند.
به همهی دوستان عزیزم و تمام عوامل گروه خسته نباشید و خداقوت میگویم.
امیدوارم در مسیر هنریتان، همچنان شاهد اتفاقهای زیبا و جسورانه از شما باشیم.
دیشب که اجرای پایانی بود کارو دیدم . ای کاش در سالن بهتری کار اجرا میشد خوشحال شدم که دوستان قدیمی رو روی صحنه دیدم از جمله آقای دانش عزیز . کارِ دغدغه مند همیشه ارزشمنده هر چند دارای اشکالاتی هم باشه که به نظرم عمده ی این اشکالات صحنه ای و مربوط به سالن بود . خسته نباشد میگم به تک تک عوامل و بازیگران کار . بازی خانم زهرا نادری و مهتاب افشار و لیلا حسنی رضایی و آقای امین ناظر فرد به دلم نشست . باز هم خسته نباشید و ممنون از اجراتون
این متن فوق العاده بود و خیلی لذت بردم .
کارگردانی درست دقیق و تمیز بود
دکور و طراحی لباس فوق العاده بود .
نور کار عالی بود .
بازیگران خوب بودن اما آقای زارع فوق العاده بودن
من کار صد در صد مرده رو از ایشون دیده بودم ولی بازی این نقش به مراتب سخت تر بود و ایشون خیلی خوب از پسش براومده بود .
صد در صد دیدن این کارو توصیه میکنم .
خسته نباشید میگم به تک تکتون و آفرین بهتون .
و ما همه به گونه ای مانند نقش اول نمایش هستیم
چه فرق می کند بتوانی راه بروی یا نتوانی وقتی آزادی یک دروغ بزرگ است
بی شک جلال تهرانی یه سر و گردن از تمام کارگردانها و نمایشنامه نویس های حال حاضر بالاتره . جلال تهرانی جهانی خلق می کنه که تماشاگر تمامن اون جهان رو می پذیره و باهاش همراه میشه و خودش رو در تمام کاراکتر ها تکرار میکنه انگار که نویسنده مستقیم داره با مخاطب حرف میزنه کاراکترهای جلال همه از یک جنسن و جنس خود جلالن . به نظر من هنرمندانه ترین کار تو دنیا اینکه بتونی با حداقل ترین متریال ها و امکانات بتونی مفاهیم بزرگی رو خلق کنی بنا به این نظر شعر برای من هنرمندانه ترین قسمت ادبیاته چون با ایجاز مفاهیم عمیقی رو میرسونه . و این کار هم برای من شاعرانه بود . بازیگران بدون حرکت های اضافه و اغراق ، بدون دکور عجیب و غریب و سنگین بدون فریاد بدون لباس های پر زرق و برق مخاطب را میخکوب و در جریان نمایش قرار می دادند . یکی از کارهای هنرمند کاشتن سوال در ذهن مخاطبه و این کار هم به بهترین شکل ممکن انجام شده بود .
و به یاد ندادم بهنوش طباطبایی در نمایشی انقدر درخشان بازی کرده باشه و این هم از معجزات جلال تهرانیه .
زنده و سلامت باشید همیشه آقای تهرانی عزیز شما گنجینه ی هنر نمایشین
خسته نباشید جانانه میگم به شما و عوامل گروهتون .
لحن و جملهای که تمام و اطمینان و اعتماد به نفس و جمعبندی داره حتی همدلانه مثل همینجا منو پس میزنه. قدری تردید و عدم قطعیت و شاید احتمال آگاهی را بالا میبره.
حس میکنم متن و فضای نمایش و به خصوص سبک کارگردانی این کار احتیاج به نزدیکی تماشاگر با بازیگر داشت که به دلیل فضای سالن این اتفاق نیفتاده بود . وگرنه انتخاب بازیگران درست بود .
اما به درستی دیده نمیشدن و از ردیف های هشت به بعد تنها صدا و شمایلی از بازیگر دیده میشد و چون فقط ایستاده بودن از جذابیت کار کم می کرد .
نقطه ی قوت کار موسیقی بود که بسیار به فضا سازی کمک کرده بود .
خسته نباشید میگم به تک تک عوامل این نمایش
کار هنرمند بیان دغدغه و ذهن مشغولیشه
و من بابت دغدغه ی شما بهتون پنج ستاره میدم
و اما نکاتی که دلم میخواد بگم
متن رو دوست داشتم
بازی بازیگر خانم برام باورپذیرتر بود تا آقایون
کارگردانی کارو دوست نداشتم میزانسن ها شلخته بود
طراحی لباس خوب بود
دکور کار جالب نبود
ولی در کل کارتون برام ارزشمند بود
خسته نباشید میگم به تمام عوامل گروه
بونکر برای ما چیست ؟ روزمرگی ای که با خود حمل می کنیم ؟ با بونکر به خانه می رویم ؟ با بونکر به سرکار می رویم ؟ و مشکلاتمان را درش غرق می کنیم ؟ و خود در کجا هستیم ؟ در بونکری بزرگتر ؟ که ما را می چرخاند و می چرخاند و آیا حل می شویم یا خیر ؟
ذهن جلال تهرانی تا کجا می رود ؟ بی شک نویسنده ی بزرگی است که با هر کدام از کارهایش جهانی را خلق کرده و ای کاش تا می تواند بنویسد . جلال تهرانی گنجینه ای بس ارزشمند است . کاری بی ادعا که سرشار از مفهوم و ایده و خلاقیت است . بازیگرها از دنیای جلال تهرانی زاده شده اند و کاری یک دست و یک پارچه را ساختند . لذت بردم از دیدن و تماشا کردن چقدر درست کار کردید . آفرین و خسته نباشین
امتیاز این نمایش قطعا پنج ستارست
بسیار لذت بردم و کیف کردم از متن فوق العاده کارگردانی بسیار درست و بازیگری مسلط و عالی
همه چیز در خدمت اجرا بود و هیچی از کار بیرون نمیزد
بازیگر با قدرت بازیش مخاطب رو میخکوب میکنه
واقعا دلم میخواد این کارو بارها ببینم یکی از بهترین اجراهای این چند وقته
و به جرات میگم بهترین کار تک پرسوناژی هست که من تو این چند سال گذشته دیدم
حتما باید این نمایش رو دید و لذت برد . حتما چند بار باید دید و یاد گرفت که چطور متن بنویسیم
چطور بازی کنیم و چطور کارگردانی کنیم
آفرین بهتون
از شما و کارتون بسیار باید حرف زد و من وظیفه ی خودم میدونم که این کارو انجام بدم
خسته نباشید میگم به تک تکتون
خیلی خیلی خیلی کیف کردم
زمان نمایش خیلی طولانی بود
کار مونولوگ بود تا دیالوگ
شخصیت پردازیا ضعیف بود خط داستانی ضعیف بود
ولی بسیار از نواختن و صدا ها لذت بردم
مخصوصا صدای آقای کمانگیر
و بازی و صدای خانم دلنیا آرام فوق العاده بود
خسته نباشید میگم به تک تک عوامل
قطعا اشکالاتی در متن هست اما بازی بازیگران بسیار خوب بود به خصوص خانم سارینا مهدی نژاد طراحی لباس و گریم خیلی خوب بود . میزانسن ها و کارگردانی خوبی داشت . حرکات فرم در جهت کار بود . استفاده ی خوبی از سطل ها شده بود . طبق سلیقه ی شخصیم با صدا سازی مخالفم ولی خب در راستای نمایش بود . خسته نباشید می گم به تمام عوامل گروه . موفق باشید .
من دیشب اجرا رو دیدم بسیار لذت بخش بود . متن بسیار شاعرانه و زیبا بود . دکور و لباس ها و گریم عالی بودن . بازیها خیلی خوب بودن به خصوص بازی آقای شرفی بسیار پر انرژی و مسلط . صدای خواننده ها یه شور هیجان دیگه ای داده بود به کار . فرم کار بسیار دلنشین بود .
خسته نباشید میگم به عوامل محترم گروه .
و جناب صحرایی هر چه از دل بر آید بر دل نشیند .
شب اول این کارو دیدم و یه سری ناهماهنگیا بود که طبیعیه . جدا از این موارد من بازی خانم دولت زاده رو خیلی دوست داشتم بسیار باور پذیر و پر انرژی بودن .طراحی لباس هم زیبا و متناسب بود .