در شب پایانی، به تماشای نمایش «فراموشخانه» نشستم و از دیدن دوستان عزیزم روی صحنه واقعاً لذت بردم.
نمایش برای من نقاط قوت قابل‌توجهی داشت؛ از متن و دغدغه‌مندی نویسنده گرفته تا بازی‌های پرانرژی و زنده‌ی بازیگران که به اثر ریتم و جان بخشیده بود. صدای زیبای خوانندگان نیز یکی از بخش‌های دلنشین نمایش بود. همچنین ایده‌ی استفاده از پرده و سایه‌بازی را خلاقانه و قابل‌توجه دیدم و به فضای اثر کمک کرده بود.
در کنار این نقاط قوت، به نظرم طراحی صحنه و دکور می‌توانست پرداخت‌شده‌تر و هماهنگ‌تر با فضای نمایش باشد. همچنین طولانی بودن متن و مدت زمان اجرا، در بعضی لحظات باعث می‌شد ریتم نمایش کمی افت کند. در بخش گریم هم به نظرم می‌شد انتخابی ظریف‌تر و متناسب‌تر با فضای اثر داشت.
با تمام این‌ها، «فراموشخانه» برای من تجربه‌ای قابل احترام و ارزشمند بود؛ به‌خصوص به خاطر دغدغه‌ای که پشت اثر دیده می‌شد و تلاشی که تک‌تک اعضای گروه برای اجرای آن انجام داده بودند.
به همه‌ی دوستان عزیزم و تمام عوامل گروه خسته نباشید و خداقوت می‌گویم.
امیدوارم در مسیر هنری‌تان، همچنان شاهد اتفاق‌های زیبا و جسورانه از شما باشیم.