شهر یا سالن...
تالار وحدت
تئاترشهر تهران
تماشاخانه ایرانشهر
مجموعه تئاتر لبخند
خانه نمایش مهرگان
خانه تئاتر و موسیقی مستقل تهران
عمارت هما
عمارت نوفل لوشاتو
تئاتر هامون
تالار مولوی
تماشاخانه سنگلج
تماشاخانه هیلاج
تالار هنر
خانه هنرمندان ایران
خانه تئاتر
تماشاخانه طهران
بلک باکس ایرانمال
تماشاخانه استاد جمشید مشایخی
تالار محراب
مجموعه E-ACT
خانه نمایش دا
تماشاخانه همای سعادت
SB > com/org | (HTTPS) localhost : 23:25:45
پارسا اسماعیلی هنرساز فعال هنری
. . .
( ۱,۲۵۸)
ویترین
دیوار
اطلاعات
پروفایل کاربری
مدیریت روابط عمومی
مشاور رسانه‌ای
مدیر رسانه‌ای
تبلیغات
روابط عمومی
تبلیغات فضای مجازی
امور رسانه‌ای
دستیار روابط عمومی
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
۳ روز پیش، شنبه ساعت ۱۲:۵۶
نقد و نظری بر نمایش تن_و_دیگر_تکه_پاره_های_عشق
به قلم جناب آقای محمد حسن کیانی
مخاطب فهیم و محترم تیوال
// از عشق و شیاطین دیگر.... //
رضا بهکام در جدیدترین تجربه کارگردانی خود یک نمایشنامه سخت را انتخاب کرده و به جرات می توان گفت تا حدود زیادی موفق نیز شده است.
نمایشی سخت برای اجرا با کارگردانی سخت گیر ترکیب شده و اجرایی تماشایی ساخته...
دکور، نمادها، لباس، نور و موسیقی با وسواس انتخاب شده و در خدمت نمایش قاب بندی های چشم نواز ارائه می دهد...
بازیگران فوق العاده اند...
درست ... دیدن ادامه ›› راه می روند و می رقصند و بیان می کنند...
و اما نمایشنامه کم دیالوگ است، کم کلمه است و البته مهمتر از همه قصه گو نیست، شخصیت محور است.
نمایشنامه همان طور که از اسمش پیداست در مورد عشق است...
عشق، جدایی، حضور ، خیانت، حسادت، نفرت، شوق، فنا و غیره در هم تنیده شدند...
گاه گاهی مرزهای واقعیت و رویا قابل تشخیص نیست و گاهی نمی دانیم حتی راوی کیست؟ با یک نمایشنامه روانشناختی روبروییم و کمی گیج شدن طبیعی است...
اینجاست که می گویم نمایشنامه ای است سخت برای اجرا...
رضا بهکام در مقام کارگردان و البته دراماتورژ به علاقه یا بهتر بگویم امضای شخصی اش برگشته...
ریتم بحرانی در لحظاتی با جملاتی سهل الممتنع و زبانی ادبی ( نه از جنس مساوات)، پاساژ بین متنی از طریق موسیقی و حرکات فرم و سکوت و تعویض صحنه با کاهش نور...
تک اجرایی شدن تئاتر شهر فرصتی ساخته برای کارگردانان و طراحان صحنه و اینبار نیز با دکوری بلند روبروییم دکوری مثل " بی امان، اشک " با این تفاوت که کارگردان بر صحنه مسلط است و حرکات و رفت و آمد بازیگران درست و دقیق و در خدمت نمایش است....
اما بازیگران در این نمایش کم نظیرند به خصوص بازیگر مرد، یک مرد قد بلند و جذاب و با بیان فوق العاده و میانسال...
و از الان برای بهترین بازیگر مرد سال 1405 برایم کاندیدا شد...
بازیگر نقش اول زن ( خانم ساناز آقایی) هم بازی خوب و البته پخته ای را به نمایش گذاشت و البته در 2 صحنه جای بهتر شدن داره...
بازیگر نقش دوم زن ( خانم سحر دیده‌ور ) بازی خوبی داشت که از نظرم کمی خام بود هر چند بدنی فوق العاده در حرکات فرم و بیانی مسلط داشت...
پیشنهاد به دیدن دارم قطعا اما با شروطی...
اول: ردیف 3 به بالا دید بهتری داره چون دکور بالاست...
دوم: با دید یک نمایش قصه گو نروید چرا که با یک نمایش شخصیت محور روبرویید...
سوم: بدنبال پاسخ سئوالات تان نباشید و خودتان را روی امواج نمایش رها کنید و از آن لذت ببرید و 15 دقیقه آخر در فصل گره گشایی احتمالا به پاسخ هایی دست خواهید یافت و اگر نرسیدید هم از نمایش لذت بردید!!!
اما نکته جالب و بامزه ای این نمایش دارد و اینکه در جایی با اتفاقات امروز فرانسه تلاقی می کند...
پی نوشت: چون روز سوم اجراست واقعا تلاش کردم اسپویل نکنم و فکر کنم موفق شدم...
و نقد حرفه ای را برای منتقدان می گذارم تا خود نیز بخوانم و لذت ببرم....
و اما نمرات
نمایشنامه و دراماتورژی: 4/3
کارگردانی: 5
بازیگری:
کامران طاهری: 5
سحر دیده ور: 3/5
ساناز آقایی : 4
جمع نمرات بازیگری: 4/2
دکور، آکسسوار، نور، لباس، موسیقی و گریم و... : 4/5
نمره نهایی: 18 از 20
به قلم جناب آقای محمد حسن کیانی
مخاطب فهیم و محترم تیوال
// از عشق و شیاطین دیگر.... //
رضا بهکام در جدیدترین تجربه کارگردانی خود یک نمایشنامه سخت را انتخاب کرده و به جرات می توان گفت تا حدود زیادی موفق نیز شده است.
نمایشی سخت برای اجرا با کارگردانی سخت گیر ترکیب شده و اجرایی تماشایی ساخته...
دکور، نمادها، لباس، نور و موسیقی با وسواس انتخاب شده و در خدمت نمایش قاب بندی های چشم نواز ارائه می دهد...
بازیگران فوق العاده اند...
درست ... دیدن ادامه ›› راه می روند و می رقصند و بیان می کنند...
و اما نمایشنامه کم دیالوگ است، کم کلمه است و البته مهمتر از همه قصه گو نیست، شخصیت محور است.
نمایشنامه همان طور که از اسمش پیداست در مورد عشق است...
عشق، جدایی، حضور ، خیانت، حسادت، نفرت، شوق، فنا و غیره در هم تنیده شدند...
گاه گاهی مرزهای واقعیت و رویا قابل تشخیص نیست و گاهی نمی دانیم حتی راوی کیست؟ با یک نمایشنامه روانشناختی روبروییم و کمی گیج شدن طبیعی است...
اینجاست که می گویم نمایشنامه ای است سخت برای اجرا...
رضا بهکام در مقام کارگردان و البته دراماتورژ به علاقه یا بهتر بگویم امضای شخصی اش برگشته...
ریتم بحرانی در لحظاتی با جملاتی سهل الممتنع و زبانی ادبی ( نه از جنس مساوات)، پاساژ بین متنی از طریق موسیقی و حرکات فرم و سکوت و تعویض صحنه با کاهش نور...
تک اجرایی شدن تئاتر شهر فرصتی ساخته برای کارگردانان و طراحان صحنه و اینبار نیز با دکوری بلند روبروییم دکوری مثل " بی امان، اشک " با این تفاوت که کارگردان بر صحنه مسلط است و حرکات و رفت و آمد بازیگران درست و دقیق و در خدمت نمایش است....
اما بازیگران در این نمایش کم نظیرند به خصوص بازیگر مرد، یک مرد قد بلند و جذاب و با بیان فوق العاده و میانسال...
و از الان برای بهترین بازیگر مرد سال 1405 برایم کاندیدا شد...
بازیگر نقش اول زن ( خانم ساناز آقایی) هم بازی خوب و البته پخته ای را به نمایش گذاشت و البته در 2 صحنه جای بهتر شدن داره...
بازیگر نقش دوم زن ( خانم سحر دیده‌ور ) بازی خوبی داشت که از نظرم کمی خام بود هر چند بدنی فوق العاده در حرکات فرم و بیانی مسلط داشت...
پیشنهاد به دیدن دارم قطعا اما با شروطی...
اول: ردیف 3 به بالا دید بهتری داره چون دکور بالاست...
دوم: با دید یک نمایش قصه گو نروید چرا که با یک نمایش شخصیت محور روبرویید...
سوم: بدنبال پاسخ سئوالات تان نباشید و خودتان را روی امواج نمایش رها کنید و از آن لذت ببرید و 15 دقیقه آخر در فصل گره گشایی احتمالا به پاسخ هایی دست خواهید یافت و اگر نرسیدید هم از نمایش لذت بردید!!!
اما نکته جالب و بامزه ای این نمایش دارد و اینکه در جایی با اتفاقات امروز فرانسه تلاقی می کند...
پی نوشت: چون روز سوم اجراست واقعا تلاش کردم اسپویل نکنم و فکر کنم موفق شدم...
و نقد حرفه ای را برای منتقدان می گذارم تا خود نیز بخوانم و لذت ببرم....
و اما نمرات
نمایشنامه و دراماتورژی: 4/3
کارگردانی: 5
بازیگری:
کامران طاهری: 5
سحر دیده ور: 3/5
ساناز آقایی : 4
جمع نمرات بازیگری: 4/2
دکور، آکسسوار، نور، لباس، موسیقی و گریم و... : 4/5
نمره نهایی: 18 از 20
حسام؟، امیرمسعود فدائی، شاهین ه، کورش برزی، متین مختومی، مریم اسدی، حامد مهراندیش، نگیس و محبوبه افاضلی این را
خواندند
محمد کارآمد این را دوست دارد
محمد کارآمد این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۳ روز پیش، شنبه ساعت ۱۲:۱۳
نقد و نظری بر نمایش تن_و_دیگر_تکه_پاره_های_عشق
به قلم جناب آقای فرزاد جعفریان مخاطب فهیم و عزیز تیوال.
اجرای «تن و دیگر تکه‌پاره‌های عشق» ... دیدن ادامه ›› به کارگردانی رضا بهکام ؛ اجرایی که از مواجهه با جسد زنی در ساحل آغاز می‌شود و به‌تدریج ما را به لایه‌های پنهان عشق، تنهایی، خاطره و خیال می‌برد.
در متن اصلی اِولین دِ لا شنلیه، پیر و سیمون در تلاش برای بازسازی زندگی مری، زنی که با جسدش روبه‌رو شده‌اند، ناخواسته با بخش‌هایی از زندگی و رابطهٔ خودشان نیز مواجه می‌شوند. آن‌ها میان واقعیت و خیال حرکت می‌کنند و هرچه بیشتر دربارهٔ مری می‌اندیشند، این پرسش پررنگ‌تر می‌شود که تا چه اندازه می‌توانیم زندگی دیگری را بشناسیم و چه اندازه از آنچه می‌فهمیم، ساختهٔ ذهن خودمان است.
صحنه با دو مسیر شیب‌دار، یک مبل و میز شیشه‌ای با تزئینات جلبکی، جهانی ساخته بود که هم ملموس بود و هم غریب. جسد مری با گریم دوطرفه‌اش، یک سوی زندگی و یک سوی مرگ، تصویری ماندگار بود؛ انگار این دو نه در برابر هم، بلکه هم‌زمان در یک بدن حضور داشتند.
نورپردازی در کنار طراحی صحنه، به شکل‌گیری این فضای معلق کمک می‌کرد؛ فضایی که در آن مرز میان واقعیت و خیال، گذشته و حال، و حضور و غیاب چندان روشن نیست. طراحی حرکت و بازی‌های سه بازیگر نیز به این جهان جان می‌دادند و به‌جای آنکه همه‌چیز را توضیح دهند، فرصت می‌دادند بعضی معناها از دل بدن‌ها، سکوت‌ها و فاصله‌ها شکل بگیرند.
دراماتورژی اجرا نیز با گسترش بخش‌هایی از زندگی مری و افزودن جزئیاتی به روایت او، مسیر تازه‌ای برای مواجهه با متن ایجاد کرده بود. به‌ویژه آنجا که ناتوانی در سخن گفتن و نامه‌نوشتن به بخشی از سرنوشت شخصیت تبدیل می‌شود، پرسش از امکان ارتباط و بیان احساسات، شکل ملموس‌تری پیدا می‌کند.
شاید یکی از جذاب‌ترین پرسش‌های این اثر همین باشد: آیا ما واقعاً دیگری را می‌شناسیم، یا فقط تصویری را دوست داریم که از او در ذهن خود ساخته‌ایم؟ و وقتی زبان، حافظه و حتی بدن دیگر نمی‌توانند همه‌چیز را بیان کنند، از عشق چه چیزی باقی می‌ماند؟
خسته نباشید به رضا بهکام و تمام گروه اجرایی؛ به‌ویژه بازیگران و طراحان صحنه و نور، برای ساختن جهانی که پس از پایان اجرا هم می‌توان به آن فکر کرد. ❤️🎭
به قلم جناب آقای فرزاد جعفریان مخاطب فهیم و عزیز تیوال.
اجرای «تن و دیگر تکه‌پاره‌های عشق» ... دیدن ادامه ›› به کارگردانی رضا بهکام ؛ اجرایی که از مواجهه با جسد زنی در ساحل آغاز می‌شود و به‌تدریج ما را به لایه‌های پنهان عشق، تنهایی، خاطره و خیال می‌برد.
در متن اصلی اِولین دِ لا شنلیه، پیر و سیمون در تلاش برای بازسازی زندگی مری، زنی که با جسدش روبه‌رو شده‌اند، ناخواسته با بخش‌هایی از زندگی و رابطهٔ خودشان نیز مواجه می‌شوند. آن‌ها میان واقعیت و خیال حرکت می‌کنند و هرچه بیشتر دربارهٔ مری می‌اندیشند، این پرسش پررنگ‌تر می‌شود که تا چه اندازه می‌توانیم زندگی دیگری را بشناسیم و چه اندازه از آنچه می‌فهمیم، ساختهٔ ذهن خودمان است.
صحنه با دو مسیر شیب‌دار، یک مبل و میز شیشه‌ای با تزئینات جلبکی، جهانی ساخته بود که هم ملموس بود و هم غریب. جسد مری با گریم دوطرفه‌اش، یک سوی زندگی و یک سوی مرگ، تصویری ماندگار بود؛ انگار این دو نه در برابر هم، بلکه هم‌زمان در یک بدن حضور داشتند.
نورپردازی در کنار طراحی صحنه، به شکل‌گیری این فضای معلق کمک می‌کرد؛ فضایی که در آن مرز میان واقعیت و خیال، گذشته و حال، و حضور و غیاب چندان روشن نیست. طراحی حرکت و بازی‌های سه بازیگر نیز به این جهان جان می‌دادند و به‌جای آنکه همه‌چیز را توضیح دهند، فرصت می‌دادند بعضی معناها از دل بدن‌ها، سکوت‌ها و فاصله‌ها شکل بگیرند.
دراماتورژی اجرا نیز با گسترش بخش‌هایی از زندگی مری و افزودن جزئیاتی به روایت او، مسیر تازه‌ای برای مواجهه با متن ایجاد کرده بود. به‌ویژه آنجا که ناتوانی در سخن گفتن و نامه‌نوشتن به بخشی از سرنوشت شخصیت تبدیل می‌شود، پرسش از امکان ارتباط و بیان احساسات، شکل ملموس‌تری پیدا می‌کند.
شاید یکی از جذاب‌ترین پرسش‌های این اثر همین باشد: آیا ما واقعاً دیگری را می‌شناسیم، یا فقط تصویری را دوست داریم که از او در ذهن خود ساخته‌ایم؟ و وقتی زبان، حافظه و حتی بدن دیگر نمی‌توانند همه‌چیز را بیان کنند، از عشق چه چیزی باقی می‌ماند؟
خسته نباشید به رضا بهکام و تمام گروه اجرایی؛ به‌ویژه بازیگران و طراحان صحنه و نور، برای ساختن جهانی که پس از پایان اجرا هم می‌توان به آن فکر کرد. ❤️🎭
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۵ روز پیش، پنجشنبه ساعت ۱۶:۰۵
نقد و نظر جناب آقای فرزاد جعفریان، مخاطب فهیم و عزیز تیوال:
#تن_و_دیگر_تکه_پاره_های_عشق
از دید من اثری خوش‌ساخت و تأثیرگذار بود، هماهنگی اجزای مختلفش به چشم میومد، طراحی صحنه و نورپردازی دقیق و خلاقانه، در کنار طراحی حرکت و لباس و گریم ، بازی‌های خوب و کنترل‌شده، فضایی می‌ساخت که تصویر و بدن به‌اندازهٔ کلام اهمیت داشتن ،کارگردانی با تکیه بر جزئیات و پرهیز از توضیح اضافه، به عناصر اجرا اجازه میداد در کنار هم معنا پیدا کنن
برای من کاری با نمره کامل بود.
#فرزاد_جعفریان
#تن_و_دیگر_تکه_پاره_های_عشق
از دید من اثری خوش‌ساخت و تأثیرگذار بود، هماهنگی اجزای مختلفش به چشم میومد، طراحی صحنه و نورپردازی دقیق و خلاقانه، در کنار طراحی حرکت و لباس و گریم ، بازی‌های خوب و کنترل‌شده، فضایی می‌ساخت که تصویر و بدن به‌اندازهٔ کلام اهمیت داشتن ،کارگردانی با تکیه بر جزئیات و پرهیز از توضیح اضافه، به عناصر اجرا اجازه میداد در کنار هم معنا پیدا کنن
برای من کاری با نمره کامل بود.
#فرزاد_جعفریان
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۲۲ شهریور ساعت ۱۷:۲۶
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱۹ شهریور ساعت ۱۸:۲۴
امیرمسعود فدائی، امیر مسعود و مسعود احمدی این را
خواندند
سالار ناجی و محمد ذوالفقاری این را دوست دارند
سالار ناجی و محمد ذوالفقاری این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱۵ شهریور ساعت ۲۰:۳۱
امیرمسعود فدائی، صبا، سینا دهقان، محسن مسموعی، رایان مهاجری، مسعود احمدی و محبوبه افاضلی این را
خواندند
سالار ناجی و محمد ذوالفقاری این را دوست دارند
سالار ناجی و محمد ذوالفقاری این را دوست دارند
سالار ناجی (salar.naji)
تیوال این کاربر
پروفایل
دنبال
نادیدهگرفتن کاربر
از ۱۱ آبان ۱۴۰۰
در سه سال اخیر بازی‌های متفاوتی دیدم اما بهترین بازیِ یک بازیگر زن برای من بی‌تردید بازیِ خانم شریعتی بود.
۱۵ شهریور
دوست‌دارم
( ۲ )
پاسخ
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱۰ شهریور ساعت ۲۰:۲۹
گفت‌وگوی روزنامه هفت صبح با مسعود احمدی، قدسی شریعتی و نازیلا سلطانی
امیرمسعود فدائی این را
خواند
محمد ذوالفقاری، سالار ناجی، ایمان کارجو، مهزاد و مسعود احمدی این را دوست دارند
محمد ذوالفقاری، سالار ناجی، ایمان کارجو، مهزاد و مسعود احمدی این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱۴ مرداد ساعت ۱۴:۲۷
حسام?، حسین چیانی، نشاط خسروی، علیرضا آذری راد، امیرمسعود فدائی، سارا داوودی، محمدسجاد رشیدی، مهدی علی‌نژاد و خانه نمایش مهرگان این را
خواندند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱۴ مرداد ساعت ۱۴:۰۸
حسام?، حسین چیانی، علیرضا آذری راد، امیرمسعود فدائی، محمدسجاد رشیدی، مهدی علی‌نژاد و خانه نمایش مهرگان این را
خواندند
مینا یوسفی این را دوست دارد
مینا یوسفی این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۲۱ آذر ۱۴۰۴ ساعت ۱۶:۱۵
نمایشنامه خوب، کارگردانی خوب، بازی های خوب و طراحی صحنه قابل توجه. مخاطب تا انتها با شخصیت ها همراهه و یکی از دلایل این همراهی به نظرم ملموس بودن شکل ارتباط شخصیت ها با هم و درد و دغدغه ای که دارن برای مخاطبه. یکی از نکاتی که تماشای این نمایش رو جذاب تر می کنه اینه که یک جاهایی مخاطب انتظار داره که یک اتفاقی بیفته و نمیفته و این ناکامی مخاطب باعث میشه که بیشتر تمایل داشته باشه که همراهی کنه و توجه کنه که شاید جایی انتظارش براورده بشه. فقط به نظرم انتهای نمایش کمی ریتم کند میشه و تایم سکوت میتونه کمتر باشه چون باعث کلافگی مخاطب میشه. خسته نباشید و امیدوارم که شاهد دورهای بعدی اجراهای این نمایش باشیم.
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱۹ مرداد ۱۴۰۴ ساعت ۲۱:۱۷
«قابیل» از قاب دوربین درنا معتمدی
محمد فروزنده و امیر مسعود این را
خواندند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۰۴ مرداد ۱۴۰۴ ساعت ۲۲:۲۰
رویداد نمایش «قابیل» شب گذشته با حضور مهمانان ویژه و استقبال مخاطبان در خانه هنرمندان برگزار شد.
به نقل از روابط عمومی گروه، رویداد نمایش «قابیل» به مناسب آغاز اجراهای این نمایش در خانه هنرمندان، تماشاخانه انتظامی، شب گذشته ۳ مرداد ۱۴۰۴ با حضور مهمانان ویژه و استقبال مخاطبان برگزار شد.
میکائیل شهرستانی، علی ژکان، نسرین نکسیا، توماج دانش بهزادی از جمله مهمانان ویژه این رویداد بودند. از دیگر مهمانان این رویداد می توان به محسن خیمه دوز، منتقد تئاتر و اکبر مددی مهر، بازیگر اشاره کرد.
«قابیل» با متنی از فردریش کوفکا و کارگردانی، دراماتورژی و تهیه کنندگی مریم عبدلی از ۳۱ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۹ در خانه هنرمندان، تماشاخانه ... دیدن ادامه ›› انتظامی به روی صحنه رفته است.
بازیگران این نمایش(به ترتیب ورود به صحنه) گودرز هاجری، مرسده افشار، محمد جوادی، مرضیه(شادی) بازیار و مریم عبدلی هستند.
میکائیل شهرستانی نیز صداپیشه نقش آدم در این اثر است.
در خلاصه این نمایش آمده: هابیل و قابیل فرزندان آدم و حوا، برای نخستین بار هم‌سخن می‌شوند.
شاهین محمدی، محمد فروزنده، امیر مسعود، محمد جوادی و سمیه طاهباز این را
خواندند
بهاره تیمورنژاد، اميررضا فيض و علیرضا رضوانی این را دوست دارند
بهاره تیمورنژاد، اميررضا فيض و علیرضا رضوانی این را دوست دارند
سلام و خسته نباشید
اول از هر چیزی نویسنده‌ای بنام فردریش کوفکا وجود خارجی ندارند که اثری هم داشته‌باشند و اگر منظور حضرت"کافکا" است جناب کافکا اثری بنام "قابیل" ندارند.
حال جدای از این شروع تئاتر اصلا با متن و اجرا همخوانی ندارد ، وقتی متن یا یک اجرا بر اساس تاریخ یا مذهب است ، اجرا یا سکانس های مدرن نه معنا میتواند داشته باشد و نه اصلا ربط و همخوانی با اجرا و این به ذوق مخاطب میزند مخصوصا هم شروع ان، در کل تئاتر و اجرای بدی نبود، موفق باشید
اول از هر چیزی نویسنده‌ای بنام فردریش کوفکا وجود خارجی ندارند که اثری هم داشته‌باشند و اگر منظور حضرت"کافکا" است جناب کافکا اثری بنام "قابیل" ندارند.
حال جدای از این شروع تئاتر اصلا با متن و اجرا همخوانی ندارد ، وقتی متن یا یک اجرا بر اساس تاریخ یا مذهب است ، اجرا یا سکانس های مدرن نه معنا میتواند داشته باشد و نه اصلا ربط و همخوانی با اجرا و این به ذوق مخاطب میزند مخصوصا هم شروع ان، در کل تئاتر و اجرای بدی نبود، موفق باشید
سلام آقای عظیمی ممنون که نگاهتون رو به نمایش قابیل دادین البته که باید کارگردان به شما پاسخ میداد ولی چون واکنشی ندیدم گفتم من جواب بدم آقای عظیمی نویسنده نمایش فردریش کوفکا هست متن در سبک نوشتاری آرکایک است که جناب قطب الدین صادقی چند سال پیش بر صحنه بردن و مجوز اجرای متن نیز دست ایشون است ..فقط برای اطلاعات خواستم بگم بازم ممنون از نقدتون🙏🏻
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱۲ آذر ۱۴۰۳ ساعت ۱۱:۴۷
نخستین اجرای نمایش «مارمولکایa+b+c/d» شب گذشته، یکشنبه ۱۱ آذر، با حضور دکتر محمدرضا خاکی(نویسنده، مترجم و کارگردان) در تالار محراب، سالن جمیله شیخی به صحنه رفت. محسن خیمه دوز(منتقد تئاتر) و علی یازرلو(نویسنده، تهیه کننده و کارگردان) دیگر مهمانان این اجرا بودند.
این نمایش کاری از گروه جمع و منها، به طراحی و کارگردانی ریحانه چزانی می باشد.
از بازی سازان این نمایش می توان به ویانا دانش پژوه ،مدیسا آقایان ،امیررضا صفایی تبار ،محمد جمال امیرانی ،علیرضا حاتمی مرصع ،شیرین صلوی تبار ،سیده سارا پارسا مهر ،محمد مرجانی اشاره کرد.
عوامل اجرایی این اثر، طراحان حرکت:شیرین صلوی تبار،نازنین چزانی،ریحانه چزانی، دستیاران:مهسا سادات ... دیدن ادامه ›› موسوی،سیده سارا پارسا مهر،محمد مرجانی، طراحی نور صدا تاریکی:حسین نیک اندیش، ساخت عروسک مینوتور:مرضیه جودکی، ساخت لوگو:پوریا پارسیان، مدیر رسانه:پارسا اسماعیلی و روابط عمومی:طیبه محرمی هستند.
اجراهای نمایش «مارمولکایa+b+c/d» از شب گذشته، یکشنبه ۱۱ آذر در تالار محراب، سالن جمیله شیخی آغاز شده و تا ۲۴ آذر ادامه خواهد داشت.
آرمین، محمد فروزنده، HANIEH و امیر مسعود این را
خواندند
محمد جمال امیرانی، ویانا دانش پژوه، شیرین ص، محمد مرجانی، امیررضا صفایی و مدیسا آقایان این را دوست دارند
محمد جمال امیرانی، ویانا دانش پژوه، شیرین ص، محمد مرجانی، امیررضا صفایی و مدیسا آقایان این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۲۱ بهمن ۱۴۰۲ ساعت ۱۶:۴۰
به عنوان نماینده گروه "سیاه خال"، از جابجایی و تاخیر پیش آمده عذرخواهی می‌کنیم و لازم می‌دانیم توضیحی را جهت اطلاع شما و دیگر خریداران محترم عرض کنم.
در اواسط تمرین ژنرال شب گذشته(جمعه ۲۰بهمن)، یکی از دستگاه‌های الکترونیکی مربوط به نورپردازی صحنه دچار مشکل فنی شد و از کار افتاد. با شرکت پشتیبان تماس گرفته شد که متاسفانه اعلام شد به دلیل تعطیلی ۵روزه در کشور، شرکت تعطیل است و ۲شنبه دستگاه را از گروه جهت تعمیر تحویل می‌گیرند.
لذا با توجه به زمان مورد نیاز برای تعمیر و بازگرداندن دستگاه، مجبور به تغییر در زمانبندی اولیه اجرا شدیم.
در ادامه این نکته را عرض کنم، بیش از همه، بازیگران خوش ذوق و توانمند نمایش "سیاه خال" مشتاق به شروع اجرا و دیده شدن زحمات چندین ماهه‌شان روی صحنه، توسط شما مخاطبان گرامی هستند.
باز هم عذرخواهی کارگردان و گروه اجرایی را به‌دلیل تغییر زمانبندی پذیرا باشید.
تیم روابط‌عمومی نمایش "سیاه خال"
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
+۲,۲۲۰,۰۰۰ نفر
+۳۶,۹۵۰ برنامه
+۱۳,۶۳۶,۰۰۰ بلیت
+۲۰۰,۰۰۰ بازدید
۵۹,۷۱۴ برگه
۹,۹۵۶ آلبوم
۵,۶۵۴ پادکست
