شهر یا سالن...
تالار وحدت
تئاترشهر تهران
تماشاخانه ایرانشهر
مجموعه تئاتر لبخند
خانه نمایش مهرگان
خانه تئاتر و موسیقی مستقل تهران
عمارت هما
عمارت نوفل لوشاتو
تئاتر هامون
تالار مولوی
تماشاخانه سنگلج
تماشاخانه هیلاج
تالار هنر
تماشاخانه طهران
تماشاخانه استاد جمشید مشایخی
خانه نمایش دا
تالار محراب
مجموعه E-ACT
تماشاخانه همای سعادت
خانه تئاتر
بلک باکس ایرانمال
خانه هنرمندان ایران
SB > com/org | (HTTPS) localhost : 04:05:44
با خرید بلیت از تیوال، برای رفت و برگشت با تپسی، تخفیف میگیرید! ... اطلاعات بیشتر
۴ روز پیش، چهارشنبه ساعت ۱۵:۱۵
با احترام به تمام بازیگران و عوامل کار، این کار جزو بدترین اجراهایی بود که دیدم. در ابتدای کار شما فکر می‌کنید با یک فیلم ایرانی سخیف طرفین، ... دیدن ادامه ››
اما در ادامه متوجه می‌شید که با ترکیبی از فیلم ایرانی و هندی روبرو هستین. بازی‌های اگزجره، اکت‌های بد، المان‌های اضافی، بدون کشش، ریتم بسیار پایین و بازیگرهای زیاد.
این کار کپی بسیار ضعیفی از داستان بابک خرمدین بود که حتی کمی خلاقیت در داستان وجود نداره و تمام چیزها مثل اسم افراد یا محل جنایت و غیره کپی هست. اکبر، اکباتان، جنازه در چمدان و... باعث میشن که هیچ مقدار از کنجکاوی در کار نداشته باشی و مجبور باشی به خاطر این که از سالن بیرون نیای خودت رو با گوشی سرگرم کنی تا فقط وقت بگذره و این کلافگی در تمام تماشاچی‌ها واضحه.
بازی‌ها به شدت بددد بودن، در کدوم دادگاهی وکیل عصبانی میشه و پرونده رو روی زمین می‌کوبه و متهم آرومش می‌کنه؟ یا متهمی که دور صحنه راه میره و مونولوگ میگه که من محکومم چون زندگیم رو هدر دادم؟ یا دیالوگ مسخره مثل کلمات بیشتر از گلوله‌ها آدم کشتن؟ یا دخترخاله‌ای که اومده شهادت بده و یه بند داد میزنه خاله بذار حرف بزنم، آقای قاضی چرا خالم حرف میزنه بهش نمیگی ساکت!! بازی نقش دخترخاله به شددددت بد بود. ایشون مسموم شدن و سرگیجه دارن و نمی‌تونن رو پا وایسن ولی از من سالم‌تر داشتن روی صحنه راه میرفتن! حتی تظاهر به حال بدی نمی‌تونن بکنن و فقط به صورت اگزجره روی صحنه داد می‌زدن! یا صحنه‌ای که توی حموم گیر افتادن، جای این که حس ترس رو القا کنن، دنبال گوشیشون می‌گردن که نور چراغ قوه رو خاموش کنن!! یا بازی آقای رفتگر وقتی که جنازه رو می‌بینه! دیگه از قاضی و ستوان نگم که با احترام همگی خیلی بد بودن.
کار به قدری بد بود که در انتهای کار با یک عصبانیت و خشمی از سالن خارج شدم که علاوه بر هزینه‌ای که کرده بودم، ناراحت یک ساعت و نیم وقتی بودم که پای این اجرا تلف شد. من همیشه دوست دارم برم اجراهای جدید ببینم و از بازیگرها و گروه‌های تازه‌کار حمایت کنم ولی واقعیت اینه که تجربه‌هایی مثل این باعث میشه آدم برای دیدن کارهای جدید کمتر ریسک کنه و حتی از اینکه بخواد دوباره به یه اجرای ناشناخته فرصت بده، پشیمون بشه. چون قرار نیست صرفاً به اسم حمایت از تئاتر، از کیفیت کار و وقتی که مخاطب می‌ذاره چشم‌پوشی کنیم.
در نهایت امیدوارم این گروه در آینده کارهای خوبی برای اجرا داشته باشه و به وقت خودش و مخاطب احترام بذاره.
این کار کپی بسیار ضعیفی از داستان بابک خرمدین بود که حتی کمی خلاقیت در داستان وجود نداره و تمام چیزها مثل اسم افراد یا محل جنایت و غیره کپی هست. اکبر، اکباتان، جنازه در چمدان و... باعث میشن که هیچ مقدار از کنجکاوی در کار نداشته باشی و مجبور باشی به خاطر این که از سالن بیرون نیای خودت رو با گوشی سرگرم کنی تا فقط وقت بگذره و این کلافگی در تمام تماشاچی‌ها واضحه.
بازی‌ها به شدت بددد بودن، در کدوم دادگاهی وکیل عصبانی میشه و پرونده رو روی زمین می‌کوبه و متهم آرومش می‌کنه؟ یا متهمی که دور صحنه راه میره و مونولوگ میگه که من محکومم چون زندگیم رو هدر دادم؟ یا دیالوگ مسخره مثل کلمات بیشتر از گلوله‌ها آدم کشتن؟ یا دخترخاله‌ای که اومده شهادت بده و یه بند داد میزنه خاله بذار حرف بزنم، آقای قاضی چرا خالم حرف میزنه بهش نمیگی ساکت!! بازی نقش دخترخاله به شددددت بد بود. ایشون مسموم شدن و سرگیجه دارن و نمی‌تونن رو پا وایسن ولی از من سالم‌تر داشتن روی صحنه راه میرفتن! حتی تظاهر به حال بدی نمی‌تونن بکنن و فقط به صورت اگزجره روی صحنه داد می‌زدن! یا صحنه‌ای که توی حموم گیر افتادن، جای این که حس ترس رو القا کنن، دنبال گوشیشون می‌گردن که نور چراغ قوه رو خاموش کنن!! یا بازی آقای رفتگر وقتی که جنازه رو می‌بینه! دیگه از قاضی و ستوان نگم که با احترام همگی خیلی بد بودن.
کار به قدری بد بود که در انتهای کار با یک عصبانیت و خشمی از سالن خارج شدم که علاوه بر هزینه‌ای که کرده بودم، ناراحت یک ساعت و نیم وقتی بودم که پای این اجرا تلف شد. من همیشه دوست دارم برم اجراهای جدید ببینم و از بازیگرها و گروه‌های تازه‌کار حمایت کنم ولی واقعیت اینه که تجربه‌هایی مثل این باعث میشه آدم برای دیدن کارهای جدید کمتر ریسک کنه و حتی از اینکه بخواد دوباره به یه اجرای ناشناخته فرصت بده، پشیمون بشه. چون قرار نیست صرفاً به اسم حمایت از تئاتر، از کیفیت کار و وقتی که مخاطب می‌ذاره چشم‌پوشی کنیم.
در نهایت امیدوارم این گروه در آینده کارهای خوبی برای اجرا داشته باشه و به وقت خودش و مخاطب احترام بذاره.
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
+۲,۲۲۳,۰۰۰ نفر
+۳۷,۰۰۰ برنامه
+۱۳,۶۶۵,۰۰۰ بلیت
+۲۰۰,۰۰۰ بازدید
۵۹,۷۶۹ برگه
۹,۹۵۶ آلبوم
۵,۶۵۴ پادکست
