در روزگاری که بسیاری از فضاهای تمرین تئاتر یا فرسوده‌اند، یا بی‌نظم‌اند، یا فاقد استانداردهای حرفه‌ای، حضور مدیرانی مثل میلاد اسکندری یک ضرورت برای زیست‌جهان تئاتر ایران است. او در آکادمی آکتور کاری کرده که کمتر مدیری در این حوزه به آن نزدیک می‌شود، خلق یک محیط حرفه‌ای، امن، جذاب و قابل اعتماد برای تمرین، یادگیری و دورهمی جامعه شریف تئاتری ایران.

مدیریت در تئاتر نه فقط اداره یک مجموعه بلکه ساختن محیط است.
محیط یعنی جایی که بازیگر بتواند بدون اضطراب تمرین کند، کارگردان بتواند بدون مزاحمت فکر کند، گروه بتواند بدون تنش کنار هم باشد، و هنرمندان بتوانند بدون ترس از قضاوت، تجربه کنند.

میلاد اسکندری دقیقاً چنین محیطی ساخته است، ... دیدن ادامه ›› یک فضای امن
که در آن تمرین، تجربه، خطا، یادگیری و رشد ممکن است و آکادمی آکتور زیر مدیریت او تبدیل شده به یکی از معدود فضاهایی که نظم دارد، برنامه دارد، احترام دارد، استاندارد دارد و مهم‌تر از همه، حرفه‌ای بودن را به‌عنوان ارزش اصلی حفظ می‌کند.

این حرفه‌ای‌سازی فضا، برای تئاتر ایران حیاتی است. چون بسیاری از هنرمندان جوان، اولین تجربه جدی خود را در همین محیط‌ها شکل می‌دهند. اگر محیط حرفه‌ای باشد، بازیگر حرفه‌ای می‌شود، اگر محیط بی‌نظم باشد، مسیر هنرمند از همان ابتدا آسیب می‌بیند.

آکادمی آکتور همچنین محل جمع شدن است. محل گفت‌وگو، تبادل تجربه، آشنایی، شبکه‌سازی، و ساختن یک جامعه کوچک اما مؤثر و این جذابیت اجتماعی، نتیجه مدیریت اسکندری است، مدیری که فهمیده تئاتر فقط روی صحنه ساخته نمی‌شود، بلکه در همین دورهمی‌ها، همین تمرین‌ها، همین گفتگوهای کوتاه در راهروها شکل می‌گیرد.

تئاتر ایران برای بقا به سه چیز نیاز دارد، هنرمند، مخاطب و مدیرانی که محیط می‌سازند و بدون مدیرانی مثل میلاد اسکندری، فضاهای تمرین تبدیل می‌شوند به مکان‌هایی بی‌روح، بی‌نظم و بی‌اثر. اما با حضور او، آکادمی آکتور تبدیل شده به یک زیست‌جهان تئاتری، جایی که هنرمندان می‌توانند رشد کنند، تجربه کنند، و مسیر حرفه‌ای خود را بسازند.