در روز
از روز
تا روز
آغاز از ساعت
پایان تا ساعت
دارای سانس فعال
آنلاین
کمدی
کودک و نوجوان
تیوال تهران | مرتضی کلانی: گپ خودمانی زنده یاد آتشی ، شاملو را شاعری بزرگ و مدرن می داند . ام
SB > com/org | (HTTPS) localhost : 20:30:37
۲ روز پیش، یکشنبه ساعت ۲۱:۴۶
گپ خودمانی

زنده یاد آتشی ، شاملو را شاعری بزرگ و مدرن می داند . اما به تعریف او از توده ها و یا مردم به طور عام ِ آن، ایراد دارد . چراکه شاملو توده ها را طیف گسترده ای می داند که _ در جواب مصاحبه گر ، وقتی راجع به زبانش می پرسد _ آنان را به افراد با ذوق ، کم ذوق و بی ذوق تقسیم می کند و این موضوع را به افراد با سواد ، کم سواد و بی سواد نیز تسری می دهد .شاملو معتقد است که :" شعر من ، می بایست از طریق نخبگان به عموم مردم برسد ." و آتشی به آن معترض است . مثالی می زنم . قبل از عید سال ۱۳۹۴ ، روز های آخر اسفند بود که در همین تهران عزیز ، من برای خرید ، به مغازه مواد پروتئینی رفتم و دیدم که روی یک صندوقچه بر روی دیوار ، شعری از خیام نوشته شده بود : بر چهره گل نسیم نوروز خوش است | در صحن چمن روی دل افروز خوش است . من خوشحال و ذوق زده شدم و پیش خودم گفتم : به به، صنف عزیز و محترم فروشنده مواد پروتئینی چقدر با فرهنگ و اهل ذوق هستند و این چقدر مسرت بخش است . آن گاه ، سوال کردم : راستی می دانید این شعر از کیست ؟ آن عزیز پشت باجه جواب داد :از پروین اعتصامی . من گفتم : نه دوست عزیز ، این شعر از خیام است . و او سری تکان داد.
خوب ، وقتی شاملو می گوید : اگر آدم ها ذوق داشته باشند شعر را می فهمند و یا با آن ارتباط برقرار می کنند ، حق دارد . و این اظهار نظر به هیچ وجه جسارتی به آحاد مردم شریف و زحمت کش جامعه نیست. در این جا باید بگویم که اگر پروین اعتصامی را شاعر مردم معمولی جامعه بدانیم و نه فقط اهل فرهنگ ، درست است . او از اشک یتیم و... سخن می راند و اشعار دل نشینی هم دارد.
در ادامه آتشی می گوید : مردم اگر حافظ ، خیام و مولانا را هم بخوانند برای خوش باشی و ... دیدن ادامه ›› دم خوش بودن است و به زبان و تکنیک آن ها توجهی ندارند. خوب ، بالاخره نخبگان و یا مردم عادی ، کدام یک و یا هر دو ؟ ولی باز به همان حرف شاملو در مورد با ذوق بودن افراد نمی رسیم؟

#مرتضی_کلانی

پ.ن :
به تازگی مصاحبه ی جناب ِ هرمز علی پور ، شاعر ِ معاصر را با ایسنا خواندم ، دیدم که آن بزرگوار گفته بود ؛ شاملو از آتشی خوشش نمی آمد ، و نمی دانم چرا ؟ در این که ایشان حقیقت را گفته اند ، شکی نیست . من از نزدیک این شاعر ِ گرامی را دیده ام و صحبت هایش را هم شنیده ام ، می دانم انسان ِ متواضع و شجاعی ست .
اما یک پرسش دارم ، زنده یاد آتشی کتاب ِ خودش را
در باره ی شاملو تحت عنوان ِ " شاملو در تحلیلی انتقادی " بعد از درگذشت ِ او به چاپ رساند . خودش می گوید ، شرم ِ حضور باعث شده . خُب ، اگر در زمان حیات ِ شاملو چاپ می شد ، حداقل او می توانست جوابی به انتقادات بدهدو...
یاد هر دو بزرگوار ماندگار .....
هدف از نوشتن متن ِ فوق ، رسیدن به جواب ِ این پُرسش است ؛ شعر چه گونه بین ِ عموم ِ مردم رواج می یابد ؟
مهرداد کیا، امیرمسعود فدائی، شقایق مطیع و مریم اسدی این را خواندند
حسام؟ و بامداد این را دوست دارند

ضمن سپاس و قدردانی برای این پستِ عالی؛
در مورد سوال انتهایی به نظرم: مقداری بر عهده ی خودِ شاعره، مقداری روشنفکرها و باقی هم نهادهای شهری و کانتونی .

مثلن در بازل اینطور نیست که شعر چاپ بشه و تمام؛ از راه‌های مختلف این شعر به گوش مردم می‌رسه.
از اسلم‌ها گرفته تا دورهمی‌های مختلف ... دیدن ادامه ›› که به ابتکار کافه‌ها، کتاب‌فروشی‌ها و غیره و حتا توسط خودِ شاعر در پارک‌ها و جاهای عمومی برگزار می‌شه. مثلن « اسلم بازل» به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های شعر اجرایی شهر، از سپتامبر تا مه برگزار میشه ، یا « اوپن لیست اسلم» فضایی باز برای شاعرها فراهم می‌کنه. یعنی مخاطب ، شاعر رو موظف می‌کنه تا دربارهٔ شعرش صحبت کنه، به سوال‌ها جواب بده و... . اینجاست که تسلط شاعر به شعر ، نظریه های ادبی و بطورکلی اونچه داره می‌گه مورد قضاوت قرار می‌گیره و می‌تونه روی شهرت و فروش کتاب‌هاش تاثیر بذاره؛ البته فروش کتاب در نهایت تحت تاثیر جوایز ادبی، نقدهای رسانه‌ای، حضور در فستیوال‌ها و بازار نشر هم هست، نه فقط اجرای زنده. اما اجرای زنده خیلی مهمه .

روشنفکرها هم اهمیت زیادی دارن چون در شهر احترام زیادی دارن؛ نقش واقعی‌شون بیشتر از طریق نهادهایی مثل «خانه ادبیات بازل» ، نقد ادبی، رسانه‌ها و معرفی در فستیوال‌ها اعمال می‌شه. همین روشنفکرها و نهادهای ادبی سهم بسزایی در معرفی شاعران تازه‌نفس و کاربلد دارن؛ به ندرت سراغ شاعران قدیمی می‌رن و تلاششون بیشتر معرفی شاعران زنده ، نوگرا و آوانگارده .
این معرفیها توسط معلمها در مدارس هم انجام میشه که باعث میشه بچه ها سرِ ذوق بیان و سعی کنن خلاقیت به خرج بدن در هر کاری و نه فقط ادبیات .

اما در سطح شهر و کانتون هم کارهای اساسی انجام می‌شه. مثلن «شعر تلفنی بازل» یکی از قدیمی‌ترین نمونه‌های آلمانی زبانه؛ که می‌شه به شعر گوش داد.
یا سایت
dial-a-poem.org
که میتونین شعر گوش کنید .


اما خب به نظرم فضای ایران خیلی متفاوته چون هرچیز کوچیکی باعث سوءظن و سوءتفاهم و غیره میشه .
ضمن اینکه اساسن هیچ خواست و اراده ای گویا برای شناخت و مطالعه ی نظریه های معاصر ادبی و هنری و ... وجود نداره .
مثلن اصلن ندیدم گفتگویی پیرامون بطورمثال علی قنبری و غیره در جاهایی مثل همین تیوال انجام شده باشه .

البته نظرم درباره ی شعر فارسی رو حالا خیلی هم با اطمینان نمیگم چون هیچ تحقیق و پرس و جویی درباره ش نداشته ام و سالهاست که اساسن پیگیریش هم نمی‌کنم و نمی‌خونم. و اونچه عرض کردم بیشتر شبیه حدسه تا نظر :)

بامداد
ضمن سپاس و قدردانی برای این پستِ عالی؛ در مورد سوال انتهایی به نظرم: مقداری بر عهده ی خودِ شاعره، مقداری روشنفکرها و باقی هم نهادهای شهری و کانتونی . مثلن در بازل اینطور نیست که شعر چاپ ...
سپاس فراوان . چه قدر خوب توضیح دادی بامداد جان .
ای کاش روزی برسد که ما هم بتوانیم در شهرهای خودمان مثل بازل این مراودات و گفت وگوها را داشته باشیم . در این جا البته کافه ها و کتاب فروشی ها را داریم که بیش تر برای رونمایی از کتاب ها ست و گاهی پرسش و پاسخی هم هست . اما آن چه مهم است و گفتی در آن جا جریان دارد در پارک ها و مدارسه که بُرد زیادی داره . به امید پُر بار بودن شعر و ادبیات ، پاینده باشی دوست بزرگوار .🙏🙏🌹🌹
مرتضی کلانی
سپاس فراوان . چه قدر خوب توضیح دادی بامداد جان . ای کاش روزی برسد که ما هم بتوانیم در شهرهای خودمان مثل بازل این مراودات و گفت وگوها را داشته باشیم . در این جا البته کافه ها و کتاب فروشی ها ...
الهی سلامت باشید
خیلی ممنونم
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید