مدتی بود که محسن صادقی دغدغه شکل گیری اثری را در ذهن داشت فرصتی کوتاه بدست امد تا به دیدن این اثر بنشینم.
از ابتدا فضای صمیمانه گفتار اغازین مازیار سیدی تورا به یک گفتمان دوستانه دعوت میکند
وپس از انکه تورا در اتمسفر نمایش قرار میدهد با ورود یکی از بازیگران توانمند این اثر سرکار خانم قلاتیان در نقش زنی خود شیفته با تمامی ویژگیهای اغواگرانه این تیپ شخصیتی بر صحنه، این اثر نمایشی شتاب میگیرد تا یکی از بحرانهای روابط عاطفی یعنی جدایی را از منظری دیگر به تصویر بکشد
حضور مازیار سیدی وهومن کیایی در تلاطم رقابت برای بدست اوردن تایید زنی اغواگر قابل تامل است
غافل از انکه هر دوی انها در این ارتباط بازنده اند.
نقش افرینی سوگل قلاتیان در توصیف احساسات زنی خود شیفته ستودنی است.
اگه در یک رابطه سمی قرار دارید برای رهایی خود،این اثر را ببینید.🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣😅