۰۸ آبان ساعت ۰۱:۱۶
مدتی بود که محسن صادقی دغدغه شکل گیری اثری را در ذهن داشت فرصتی کوتاه بدست امد تا به دیدن این اثر بنشینم.
از ابتدا فضای صمیمانه گفتار اغازین مازیار سیدی تورا به یک گفتمان دوستانه دعوت میکند
وپس از انکه تورا در اتمسفر نمایش قرار میدهد با ورود یکی از بازیگران توانمند این اثر سرکار خانم قلاتیان در نقش زنی خود شیفته با تمامی ویژگیهای اغواگرانه این تیپ شخصیتی بر صحنه، این اثر نمایشی شتاب میگیرد تا یکی از بحرانهای روابط عاطفی یعنی جدایی را از منظری دیگر به تصویر بکشد
حضور مازیار سیدی وهومن کیایی در تلاطم رقابت برای بدست اوردن تایید زنی اغواگر قابل تامل است
غافل از انکه هر دوی انها در این ارتباط بازنده اند.
نقش افرینی سوگل قلاتیان در توصیف احساسات زنی خود شیفته ستودنی است.
اگه در یک رابطه سمی قرار دارید برای رهایی خود،این اثر را ببینید.🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣😅
۳۰ اردیبهشت ساعت ۰۱:۰۲
دلم نیامد مجدد کامنتی برای این اثر نگذارم
خوب دیدن وخوب شنیدن بخشی از کار حرفه ای من است.خطاب به مخاطبان این اثر یاد اور میشوم که اینکار را فقط بعنوان یک کار موزیکال و رو حوضی متصور نشوید.
این اثر با حضور تک تک بازیگران حرفه ای اش در راستای متن بسیار حساب شده وقابل تامل نویسنده جناب تقیانی پور عزیز ودقت ونکته سنجی کارگردان کار بلد وهنرمند این نمایش جناب خلیلی که در هر اجرا در گوشه سالن مینشیند وکار را اتود میزند حکایت انسانهایی مرده است که در مرده شور خانه ای گیر افتاده اند و با هزاران ترفند برای رفتن به دیار باقی دست وپا میزنند.
حکایتی که شاید داستان زندگی تک تک ما در این روزهاباشد که از زبان مردگانی مطرب مآب بازگو میشود
برای بار دوم اثر را دیدم وتوصیه میکنم این کار طنز وطناز موزیکال را با نگاهی درام گونه ببینید وبه دیگران توصیه کنید
ارادتمند همه بچه های طوروپ طرب
کمترین شما:
محمد نظری (به خانه بر میگردیم)
۲۹ اردیبهشت ساعت ۰۰:۱۳
کاری که تک تک بازیگرانش سنگ تمام گذاشتند
این کار را باید دوبار دید
دوست خوبم جناب خلیلی کارگردان این اثر خدا قوت
۲۰ آبان ۱۴۰۴ ساعت ۰۰:۵۵
نوشتن طنز سیاسی واجتماعی نیاز به نگاهی زیرکانه والبته ذهنی خلاق دارد که فریور خراباتی بدرستی انرا در این اثرتحقق بخشیده است.
در کنار این نگاه زیرکانه نیاز به بازیگرانی است که بتوانند تک تک این مفاهیم را در قالب ایهام باز گو کنند که بنظر میرسد هر یک از این بازیگران هنرمند بدرستی این اثر را اجرایی کردند
اما در کنار تلاش همه گروه حضور دوست نازنینم عارفه معماریان با بازی لطیف وزنانه خویش در این کلاف گفتگوی مردانه روح ولطافت قابل قبولی به اثر بخشید
برای او وهمه همکاران ارزوی درخشش دارم
این کار را باید دوبار دید تا تک تک دیالوگهایش را با اوضاع امروز جامعه تطبیق داد وفهمید.
۳۰ مرداد ۱۴۰۴ ساعت ۰۰:۲۰
سرکار خانم ادینه
چون میدانم نظرات مخاطب را میخوانید اینگونه مینویسم
هر چند سرسبزی و طراوت درخت به برگ آن است اما یادمان نرود که اعتبار و حیات ان درخت به ریشه است
وشما ان ریشه اید
دکتر نظری مجری شبکه پنج
به خانه بر میگردیم