قبل از اجرا، کامنت‌ها رو خونده بودم و دیدم که خیلی‌ها نمایش رو با «بیانیه کمیسیون صندلی» مقایسه می‌کنن. اما بعد از تماشای کار، نظرم اینه که از نظر موضوعی شاید شباهت‌هایی بین این دو اثر وجود داشته باشه، اما شیوه‌ی اجرا و پرداختشون متفاوته. به نظرم اتفاقاً همین تفاوت‌هاست که نشون می‌ده گروه در حال تجربه کردن مسیرهای تازه و پیشرفته. کارگردان تونسته کیفیت همیشگی گروه رو حفظ کنه و با توجه به جدی‌تر بودن موضوع، فضای متفاوتی بسازه. به نظر من هم قرار نیست همه‌ی کارهای یک گروه شبیه هم باشن.

نورپردازی کار رو خیلی دوست داشتم و در مجموع می‌تونم بگم که نمایش خوش‌ساختی بود که هم خوب خنده می‌گرفت و هم حرفش رو می‌زد، بدون اینکه برای خندوندن مخاطب، شوخی‌ها رو به زور وارد اجرا کنه؛ طنزش به‌اندازه و در خدمت خود داستان بود و این رو خیلی دوست داشتم.

البته به نظرم از اواسط اجرا ریتم یه مقدار افت می‌کرد. تعداد ارباب‌رجوع‌ها می‌تونست کمتر باشه و یکدست‌تر بودن بازی‌ها هم می‌تونست به بهتر شدن اجرا ... دیدن ادامه ›› کمک کنه.

در مجموع، خیلی خندیدیم و از دیدن این کار لذت بردیم. به همه‌ی بچه‌های گروه دماغ‌قرمز خسته نباشید می‌گم و امیدوارم باز هم کارهای خوبی ازشون ببینیم.