برای من این نمایش فقط روایت زندگی یک آدم و یک عشق از دست‌رفته نبود؛ خیلی جاها تصویری از وضعیت امروز جامعه‌مون بود؛ جوان‌هایی که با وجود آرزوها و رویاهای بزرگ، زیر فشار فقر، جنگ، ناامیدی و شرایط سخت زندگی، کم‌کم خسته و بی‌انگیزه می‌شن. شاید تبدیل شدن شخصیت به مجسمه، نمادی از همین آدم‌هایی باشه که زمانی پر از رویا و حرکت بودند، اما آن‌قدر تحت فشار قرار گرفتند که در نهایت گاهی فقط می ایستندوتماشامی کنند