فردیت در برابر سیستم،
ایمان در برابر یقین،
و انسانیت در برابر دیپلماسی.
این سه‌گانه فلسفی را اسلاومیر مروژک در متنی درخشان، سرشار از لایه‌های معنایی و ظرفیت‌های دراماتیک خلق کرده است و خانوم افسری تلاشگرانه آن را در تماشاخانه طهران روی صحنه آورده است.

برای من این اجرا تجربه‌ای کاملاً دیالوگ‌محور بود که بیشتر بار دراماتیک اثر بر دوش بازیگران سنگینی می‌کرد. آنچه مرا بیشتر با این اجرا همراه می‌کرد، تلاش صادقانه و تعهد بازیگران به نقشی بود که بر عهده گرفته بودند و کوششی که دیالوگ‌های فلسفی مروژک را به زبانی باورپذیر روی صحنه ادا میکردند.
انتخاب رنگ در لباس بازیگران متناسب و چشم نواز، دکور و نور پردازی مینیمال و ساده بود.
درباره فضاسازی، اثر با توجه به متن مروژک چنان که ... دیدن ادامه ›› باید سورئال از آب درنیامده بود. ریتم نمایش در لحظاتی دچار نوسان می‌شد. شخصیت‌پردازی‌ها چندان کاریکاتوری نبود و تقابل‌های مفهومی متن، آن گزندگی لازم را پیدا نکرده بود اما تلاش بازیگرانی که برای زنده نگه داشتن این متنِ دشوار، در صحنه نفس می‌کشیدند مشهود و تماشایی بود و همین برای احترام به یک اجرا کافی است. لذت بردم. بدرخشید!

پیشکش درود و سپاس به عوامل نمایش سفارتخانه، بخصوص راکع عزیزم