سعیدسام عزیز خوشحالم که بین رندوم ترین و کم احتمال ترین برخورد آدم ها باهم، رو به روی هم قرار گرفتیم و همسفر من بودین.
بنظرم فراموش نشدنی ترین آدم های زندگی اون هایی هستند که تو تاریکی های ذهنت میان و یه شعله کوچیک روشن میکنن و حتی اگه خودت اون شعله رو هی خاموش کنی و از بین ببری بازم یکی دیگه روشن میکنن.
ممنون که با کار گروهی ارزشمندتون شعله ی نوری بودین تا کسایی که تو تاریکی هاشون گم شده بودن بتونن یکبار دیگه راهشونو پیدا کنن و با امیددوباره به مسیرشون ادامه بدن