یک، دو، سه، چهار، هُپ
تلاش و تمرین، رفتن و اومدن ادمها، ممیزیها، کمبود امکانات، هُپ
نمایش هپ نموداریست از ضربان زندگی در زیست تیاتری یک هنرمند.
شادی جان کاری که نوشتید و کارگردانی کردید چه خوش بر دلم نشست.
پایانبندی کار برایم عمیق بود، وقتی دماغ قرمز را روی صورتت میگذاری؛ به دوربین میخندی و اشکی در چشمانت هست...یک سکوت معنادار اما پیام عمیقی را به مخاطب منتقل میکنی.
یکی از نقاط قوت اجرا، گرفتن خنده با هوشمندی و متفاوت از روشهای معمول است. تلفیق کلاسیک و مدرن. سیرک و تعزیه....
بازی هنرمندان حاضر در این کار عموما به نحوی دلنشین و متناسب با اقتضای
... دیدن ادامه ››
متنست.
اجرای زندهی موسیقی صمیمی و دوست داشتنیست.
دکور ساده اما گرمابخش است.
و دخترک ناز و بوسیدنی.
لذت بردم.بدرخشید!
پیشکش درود و سپاس به عوامل نمایش هُپ