نمایش زنبور یا شاید بهتره بگیم زنبور گاوی (the wasp) /چرخه خشونت در برابر مهربانی‌ست.
یک درام روان‌شناختی و دلهره‌آوره که بازگشت دو دوست قدیمی و مواجهه با گذشته‌ای پر از زخم و تحقیر رو روایت میکنه.
متن نمایشنامه پر کشش و ایده محوری متن خلاقانه‌ست.
من از استعاره قدرتمند زنبور رتیل‌خوار خیلی خوشم اومد.
زنبور رتیل‌خوار که طعمه را فلج می‌کنه تا از بدنش برای پرورش نوزادانش استفاده کنه. در این نمایش به نظر میرسه نماد روابط سمی، انتقام و آسیب‌های روانی بازتولیدشونده‌ست.
نمایش با اینکه دیالوگ‌محوره اما با بازی‌های خوش ریتم و چشمگیرِ زهرا و نازنین عزیز تا به انتها مخاطب را با خود همراه میکنه و از ریتم نمی‌افته.
طراحی صحنه زیبا و کاربردی و در خدمت محتوای ... دیدن ادامه ›› محوری متن‌ست.

دیدن این نمایش لذت بخش و پر تعلیق است برای تماشاگر و انتخابِ تماشای این نمایش، دلگرمیست برای تیمِ جوانی که چُنین خوووبند و تماشایی.
از دستش ندید!

پیشکش درود و سپاس به عوامل نمایش زنبور

پی نوشت!
جسارتا یک مطلبی ذهنم رو مشغول کرده
انتظار داشتم با توجه به شخصیت پردازی هدر نشانه ای از زنده بودن سایمون رو در نمایش ببینم. بعد از اجرا به نمایشنامه در طاقچه مراجعه کردم و دیدم اومدن سایمون در متن اصلی هست در حالیکه در انتهای اجرا حذف شده بود و برام سوال شد که چرا؟!
آیا نشانه ای از زنده بودن سایمون به منطق شخصیت پردازی هدر بیشتر کمک نمی کرد؟!