واقعاً باید به خلاقیت نویسندگان و کارگردانان کره‌ای آفرین گفت؛ انگار برای پیدا کردن سوژه‌های ناب، هیچ محدودیتی برای تخیل خود قائل نیستند. گاهی ایده‌هایی از دل ذهنشان بیرون می‌آید که نه به‌راحتی در دسته‌بندی‌های معمول سینمایی جا می‌گیرد و نه می‌توان به‌سادگی از کنارشان گذشت.

در سریال Hotel del Luna با یکی از همین ایده‌های عجیب و خلاقانه روبه‌رو شدم؛ داستانی آمیخته با فانتزی، سوررئالیسم و رؤیاپردازی که ریشه‌های آن را باید در بخشی از فرهنگ کره‌ای و باورهای بودایی درباره تناسخ جست‌وجو کرد. بنابراین تماشای آن را چندان به کسانی که با این جهان ذهنی و فرهنگی آشنایی ندارند توصیه نمی‌کنم؛ چون برای همراه شدن با منطق داستان باید کمی از قواعد معمول روایت فاصله گرفت.

تصور کنید زنی هزار سال پیش، در پی خیانت مردی و توطئه شاهزاده‌خانمی که باعث مرگ صمیمی‌ترین دوستش شده، چنان کینه‌ای به دل می‌گیرد که به دلیلی عجیب نمی‌میرد و هزار سال در انتظار انتقام زنده می‌ماند. حالا در زندگی معاصر، آن شاهزاده‌خانم در کالبد معشوق همان دوست ازدست‌رفته متولد شده است؛ بنابراین زن برای انتقام از او باید از کسی عبور کند که پیوندی عاطفی با عزیزترین دوست گذشته‌اش ... دیدن ادامه ›› دارد!

اما ماجرا به همین‌جا ختم نمی‌شود؛ مرد خائن هم پس از هزار سال در کالبد انسانی کاملاً متفاوت دوباره سر راه زن قرار می‌گیرد. زن او را نمی‌شناسد، عاشقش می‌شود و وقتی سرانجام حقیقت را می‌فهمد، با انتخابی حیرت‌انگیز روبه‌رو می‌شود: انتقام هزارساله‌اش را عملی کند یا کینه را ببخشد و اجازه دهد عشق، روح تشنه‌اش را سیراب کند؟

به نظرم اینجا دیگر با یک داستان عاشقانه یا فانتزی معمولی طرف نیستیم؛ با پرسشی عمیقاً انسانی روبه‌رو هستیم: اگر کسی در زندگی تازه‌اش به انسانی متفاوت تبدیل شده باشد، آیا باید همچنان تاوان گذشته‌اش را پس بدهد؟ آیا عشق می‌تواند بر حافظه زخم‌خورده و کینه‌ای هزارساله غلبه کند؟

راستش بیش از آنکه بخواهم تماشای این سریال را توصیه کنم، دلم می‌خواهد این ایده را به بچه‌های تئاتری هدیه بدهم؛ شاید بهانه‌ای شود برای نوشتن یک نمایش عاشقانه با فلسفه‌ای انسانی و تأمل‌برانگیز. گاهی یک ایده به‌ظاهر ناممکن، ظرفیت خلق اثری را دارد که از هزاران روایت واقع‌گرایانه، به حقیقت پیچیده روح انسان نزدیک‌تر است.