گاه با گسستن یک رابطه، تنها پیوند میان دو انسان از هم نمی‌پاشد؛ پرده‌ها نیز فرو می‌افتند، حریم‌ها رنگ می‌بازند و لایه‌هایی که روزگاری پناهِ صمیمیت بودند، یکی‌یکی کنار می‌روند.

در «اختتامیه عشق»، فروپاشی یک زندگی مشترک را می‌توان در خودِ فضا، در میزانسن‌ها و در گسست پرده‌ها به تماشا نشست؛ گویی فرم اجرا نیز هم‌پای رابطه، آرام‌آرام از هم می‌گسلد.

فضاسازی و کارگردانی برایم بسیار تأمل‌برانگیز و تحسین‌برانگیز بود. تنها ای‌کاش اجرا اندکی کوتاه‌تر بود تا تأثیرگذاری لحظاتش با فشردگی بیشتری همراه می‌شد