در اینکه متن کار قدری پیچیده از کار درآمده شکی نیست. و این موضوع ممکنه تماشاگر رو پس بزنه. بخصوص اگر نمایشنامه رو نخونده باشید یا آثار مرتبط با نمایشنامه شکسپیر رو ندیده باشید. اگر قراره کار رو تماشا کنید حتمن قبلش نمایشنامه رو بخونید. من اما در مجموع کار رو دوست داشتم. سه لایه در هم تنیده باعث می‌شد که به صورت فعالانه موقع تماشا ذهنت درگیر بشه. یک لایه اجرای اصل قصه شاه‌لیر، یک لایه تمرین برای جا افتادن در نقش‌ها و یک لایه هم داستان زمان حال و مصیبت‌های انسان معاصر ایرانی. بازی سوگل خلیق و شیدا خلیق خیلی خوب بود و همین‌طور مهران میری. رضا بهبودی و داریوش موفق هم که نیاز به تعریف ندارند. اما بازی نگین تهمتن و بنفشه ریاضی به نظرم قدری تفاوت سطح داشت. استفاده از تکه‌های نمایش‌های اجرا شده شاه‌لیر و فیلم کوزینتسف جالب بود. و البته خود ایده نمایش از زوایای مختلف روی پرده‌های نمایشی. بخش‌هایی از کار ریتم می‌افتاد و می‌شد قدری کوتاه‌تر بشه کار. اما در کل تجربه دلپذیری بود. هرچند می‌تونم حدس بزنم بخشی از تماشاگران کار رو دوست نداشته باشند.