درود به همه‌ی تیوالی های گرامی
"" گاهی آن‌قدر در نبود کسی می‌مانیم که به جای ترک کردن آن فضا، خودمان به بخشی از آن تبدیل می‌شویم.…""
-- من این جمله رو با تمامِ وجودم زندگی کردم...

سال‌ ها پیش، فقدانی بزرگ رو تجربه کردم که داغش هرگز تو دلم فروکش نکرد. دیدن تصویر خودم تو این نمایش، برای من فراتر از یه اجرا خواهد بود، یه بازگشت به اون خاطرات به اون روزهای بی بازگشت...
آهوان گم شدند در شب دشت
آه از آن رفتگان بی‌ ... دیدن ادامه ›› برگشت…...!!!
"" وقتی کسی را از دست می‌دهیم، چه چیزی از ما همراه او می‌رود؟ ""
--من خود با تن ویران خود با او رفتم...
--یاد او، بخشی از هستیِ من است.»-
حتی گاهی می‌ترسم که اگه لحظه‌ ای از یادش ببرم، به اون پیوندِ ناگسستنی خیانت کرده باشم.

زنده باشید و
و زنده باد هنر