از اون نمایش های پلاریزه‌کننده‌اس. من خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم؛ درحالیکه همراهم اصلا دوستش نداشت. نکاتی هم که اشاره کرد به حق بود، اما به اونها نمی‌پردازم؛ چون هم از اهمیت نمایش برای من کم نمی‌کنه، هم تکرار مکرراته.

وقتی اشاره ضمنی و غیرضمنی به اتفاقاتی که برما گذشته می‌شه، جز اشک به یاد رفتگان شجاعی که بینمون نیستن، حرفی ندارم. متوجه نشدم زمان چطور گذشت و خسته نباشید می‌گم به عوامل.