میگم فردین، به علی مرتضی بگو تو رو همیشه بفرسته تهران.
بفرسته پیش ما و شیرین.
مرز دنیاهامون باریکه!
به بادم سواد یاد میدیم.
.

حرف بزنم بگم چه خوش جایی نشستم.
نه اون صندلی ها کمرم و خم کرد، نه گرمای صحنه رفت تو تنم با لباس زمستونی.
من کنار بچه های موسیقی نشسته بودم و اونجا اول مات شدم.
با شروع ... دیدن ادامه ›› بازیگری محو شدم و با هر تکونش رو صحنه غرق غرق شدم.
من مسخ این هنر بازیگری ام، نشئه هنرم کردید.
بمونید رو صحنه که چه میکنه جوون ایرانی عاشق…
چه کردید در صحنه ای با زمین سخت و یک تکه فرش قرمز و کمی صدای ساز و سه تا آیینه…
چه خوش زد بر دهان صحنه های میلیونی…
.
کارگردان نذرش‌‌ و به هنر ادا کرد.
بمونید و بسازید در این صحنه و تئاتر در حال ربایش ایران.
.
فردین عزیز، شما خیلی بازیگری. به واژه «بازیگری»
ماندگار باشی که من مات این هنر بازیگری ام.
خوش درخشیدی ، تابیدی ، آفرین عزیز👏🏽🌻