دیشب به تماشای اجرای «مرگ ایوان ایلیچ» نشستم؛ تجربه‌ای که از نظر بصری و اجرایی برایم بسیار تحسین‌برانگیز بود.

نورپردازی خلاقانه و حیرت‌انگیز، کارگردانی هوشمندانه، فرم درخشان و تسلط بر ریتم، از نقاط قوت برجسته‌ی این اجر
ا بودند.

اما آنچه بیش از همه توجهم را جلب کرد، سوییچ‌های احساسی نقش ایوان ایلیچ بود؛ عبور از انکار به ترس، از خشم به درماندگی و از رنج به پذیرش. مسیری پیچیده که اجرای آن به ظرافت و درک عمیقی از شخصیت ... دیدن ادامه ›› نیاز دارد.

نورپردازی این اجرا برایم فراتر از یک عنصر زیبایی‌شناختی بود؛ انگار خودش بخشی از روایت و جهان درونی شخصیت شده بود.

یک اجرای خلاقانه، خوش‌ریتم و تأمل‌برانگیز. خسته نباشید به گروه اجرایی. 🌱