نخستین گام رقص در میان تضادها
«حجت بقایی»
در گذرگاه مبهم تردید و تضاد
آنجا که
سایهها به جنگ نور میروند
و واژهها
در بنبست سکوت
دستوپا میزنند
گوش کن!
این صدای پای فرداست
که از دل خاکسترهای دیروز متولد
... دیدن ادامه ››
میشود.
آموزش
تنها انباشتن خشت
بر خشت کتابها نیست
آموزش
بیداری زخم است
در ژرفترین لایههای جان.
باید بیاموزی که
تضاد
هیولا نیست
تضاد
هدیهایست پنهان
برای تراشیدن الماس درونیت.
رقص را یاد بگیر
نه در بزم همواری و آرامش کاذب
بلکه
در میان طوفان متضاد راهها.
آنجا که
پاهایت میلرزد
همان نقطۀ آغاز پرواز است.
انگیزه
جرقهای نیست
که با اولین باد سرد خاموش شود
انگیزه
کوره ایست
که سنگ صبور را
به فولاد تبدیل میکند.
اگر جهان
راه تو را بست
راه تازهای
از دل صخره بساز.
به یاد آر:
تولید نور
از دلِ تاریکی مطلق برمیخیزد
و رهایی
بهای گزافی دارد
که باید
با پولک اشک و لبخند بپردازی.
وظایف را
تفکیک کن
مرزهای درون و بیرون را بشناس.
اگر تولید اندیشه میکنی
به حریم تخصص فنی جانت احترام بگذار
نگذار
درهم ریختگی آشوب پیرامون
قطبنمای درونیت را
از کار بیندازد.
انسجام
یعنی ایستادن در طوفان
و همزمان
کوک کردن ساز فردا.
پس برخیز!
بیمار مرهم کهنه نباش.
زخمهایت را قاب کن
و به دیوار تجربه بیاویز.
تو خلاصه شدۀ تمام رنجهایی هستی
که روزی آنها را
به زانو درمیآوری.
این
پایان راه نیست
این
نخستین گام رقص توست
با تمام تضادهای
این جهان باشکوه.
( نوشتۀ حجت بقایی)