مرد راز و نیاز
«حجت بقایی»
او مردی بود
که نبض زمانه را
در دستهای گرهگشایش میجوید
چشمانش
هرچند به زمین خاکی دوخته بود
اما جانش
پرنده بود
پرندهای
... دیدن ادامه ››
که مدام
به افقهای دوردست «آنسوی پرده» مینگریست.
او
همانقدر که با سکوت نیمهشبهایش
با ستارهها نجوا میکرد،
با دستهای پینهبستهاش
زخمهای شهر را میبست.
نه میخواست مقدس باشد
نه در پی نامی میان نامها
تنها عبوری بود از این جهان
که رد پایش
بوی نان میداد
بوی امید،
و بوی عطر خوش راز و نیازهای پنهانی.
او
در فکر «رفتن» بود
اما برای «ماندن» دیگران
تمام جانش را
صرف ترمیم گرههای کور زندگی کرده بود.