چند روز پیش شعری از سایت شعر نو گذاشته بودم سرودهٔ محمد ترکمان( پژواره) و بعد پاک کردم چون هم تلخ بود هم بدون توضیحاتش گذاشته بودم.

خوبی ِ این سایت شعر نو اینه که تقریباً تفسیر هوش مصنوعی رو به مبارزه میطلبه 😊

بعد از شعر و در نظرات، شاعر محترم نقد شعر خودشون رو هم میزارن.
شما شعر رو با مشخصات دقیق انتشار، نقد خود شاعر و نقد هوش مصنوعی رو با هم یکجا داری. و این برای من خیلی نکتهٔ مهمی بود چون زمانم هدر نمیره.


چرا محمد ترکمان؟ خوب به توصیف خود سایت که منطبق بود با متن شعر ها ارجاع میدم...
او شعر را نه روایت ، بلکه فروپاشی ِ نرم ِ تصویر میداند؛ ... دیدن ادامه ›› جایی میان بودن و نرسیدن
ابداع محمد ترکمان" شعر فشردهٔ رها" ست، جایی که شعر به جای گفتن، فرو می ریزد...

این مرز رو در کمتر شعری دیده بودم.( شاید هم بنده کم شعر خوندم )

───

شب،
سلطانی است
با تاج ِ مگس ها
و من
تختی شکسته
در خواب ِ رعیّت!

───

بخشی از نقد شعر ِ خوابی خسته به قلم شاعر


"این فشرده بر یک وارونگی هوشمندانه بنا شده است: شب، از وضعیت زمانی بیرون می‌آید و به سلطانی صاحب تاج بدل می‌شود؛ اما تاجش نه از طلا، که از مگس‌هاست. این جابه‌جایی، شکوه سلطنت را از درون می‌پوساند؛ مگس‌ها هم نشانه آلودگی‌اند و هم هاله‌ای مضحک پیرامون قدرت می‌سازند. تصویر، بی‌آنکه به شعار سیاسی پناه ببرد، سلطه‌ای منحط را مجسم می‌کند."
....

"نقطه قوت ممتاز اثر، تبدیل یک وضعیت سیاسی و جمعی به معماری شکسته یک رؤیاست... "


🎈 لینک

https://shereno.com/7964/56783/734745.html

🙏