بعضی کاربران که مثلا منتقد هستند و به تفصیل پای هر نمایشی تحلیلشان را می‌نویسند، اگر‌کمی زیرک باشیم هجوگویی پرطمطراق چاپلوس مآبانه را از نوشته‌های چند صفحه‌ایشان در می‌یابیم. کافیست درک درستی از ژانر یا کاربرد لغاتی چون میزانسن نداشته باشیم که زمانی که نوشته‌شان را میخوانیم تحت تاثیرش بگوییم‌ حتما من درک درستی از نمایش ندارم!
برای نمایشی که درام و واقع‌گرایانه است، در باب طراحی صحنه بیخود و‌ ضعیفش، تحلیل اقتصاد رنگ‌ و سیاه-سفید انگاری در باب بازتاب هیجانات نمایش می‌نویسند.
نکته ظریف هم غالبا اینجاست که تفاوتی ندارد تئاتر چه ژانری با چه کیفیتی باشد بسته به میلشان و با اهداف مشخصی، چندین صفحه تحلیل(؟) و بیشتر تمجید با اطناب بسیار می‌نویسند!