سازِ اجراتون همیشه کوک باد.

بسیار خوشحالم که نمایشی ایرانی با چنین کیفیتی دیدم؛ نمایشی که توانست هم‌زمان مخاطبش را بخنداند، به فکر وادارد و در لحظه‌ای دیگر، اشکش را دربیاورد.

برای من ارزشمند بود که این سه وجه، نه در تقابل با یکدیگر، که در امتداد هم شکل گرفته بودند؛ خنده‌ای که پشتش اندیشه بود، اندیشه‌ای که به احساس می‌رسید و احساسی که بی‌آنکه تحمیل شود، در جان مخاطب می‌نشست.

همه‌چیز در جای درست خودش بود؛ از میزانسن و بازی‌ها تا ریتم و حال‌وهوای کلی اجرا، و همین هماهنگی بود که در نهایت نتیجه‌ای چنین دلنشین و کامل ساخت.

خوشحالم که هنوز می‌شود روی صحنه، یک قصه‌ی ایرانی را با این‌همه ظرافت، جسارت و کیفیت دید.

خسته نباشید به تمام گروه🩵