این نمایش ، شریف است.
از اساس،این نمایش شبیه به یک معترض است که تابلوی (خود پندار) را در دست گرفته و به هنرمندی که خودش را در همه جا صاحب نظر میداند ،تلنگرِ با چون و چرا میزند.


بازی های یک دست و با کیفیت بازیگران،مهارتشان در نگه داشتن صحنه ،قابل ستایش است.