نمایشنامه ناسور با تکیه بر نگاهی متفاوت به رویدادهای تاریخی، توانست لایه‌های زیرین و انسانی شخصیت‌ها را به تصویر بکشد. این نمایش فقط به دنبال روایت واقعه نبود، بلکه به دنبال لمسِ لحظه‌های انسانی بود که باعث می‌شد مخاطب به جای یک ناظر، به یک همراه تبدیل شود.

بازیگرانی که در طول سال‌ها در این نمایش ایفای نقش کردند، با ادای دین به این متن، توانستند اجراهایی ارائه دهند که در ذهن مخاطب حک شد. حس و حالی که در صدای بازیگران و حرکات صحنه‌ای آن‌ها وجود داشت، همان چیزی است که امروز برای شما تبدیل به یک خاطره نوستالژیک شده است.
در کل بینظیر و قابل تقدیر 🙏🏼🙏🏼🙏🏼