«سندباد و فیروز» برای من تجربه‌ای دلنشین از هم‌نشینیِ حرکت، موسیقی، بازی و تصویر بود؛ اجرایی که در فرم، جهانِ بصری و خیال‌انگیزِ خودش را ساخته بود. طراحی حرکت و رقص، در کنار موسیقی، ریتم و حال‌وهوای ویژه‌ای به صحنه می‌داد و بازی‌ها نیز به این جهان جان و زندگی می‌بخشیدند.
تماشای این اجرا برای من تجربه‌ای دوست‌داشتنی و متفاوت بود؛ تجربه‌ای که بیش از هر چیز، به واسطه‌ی فرم و زبان اجراییِ خودش در ذهن می‌ماند. خسته‌نباشید به تمام گروه و عوامل این اثر