«سیبیل السلطنه»؛ نمایشی است که با بهره‌گیری از ظرافت‌های نمایش آیینی و سنتی و چاشنی طنز، شبی دلنشین و خاطره‌انگیز را برای مخاطب رقم می‌زند.
آنچه بیش از همه برایم دلنشین بود، پیوند هنرمندانه‌ی سنت، موسیقی، طنز و بازی‌های پرشور در فضایی بود که تماشاگر را با خود همراه می‌کرد و لبخند را بی‌تکلف بر لب می‌نشاند.
تماشای این اثر، بهانه‌ای شد تا بار دیگر به ارزش هنر زنده‌ی تئاتر و رنج و عشقی که پشت هر اجراست بیندیشم.
به دوستان عزیزم محمد شادپور و امیر ضابط پوریان و تمامی گروه هنری «سیبیل السلطنه» خسته‌نباشیدی از سر ارادت و احترام می‌گویم و برایشان در ادامه‌ی این مسیر، درخشش، استقبال شایسته و روزهایی پربار آرزو دارم.
دست‌مریزاد به همه‌ی آنان که صحنه را با عشق زنده نگه می‌دارند.