امشب برای دومین بار یه تئاتر کمدی رو دیدم و باز هم تقریباً به اندازه‌ی بار اول خندیدم 😂

ولی چیزی که بیشتر از خود نمایش ذهنم رو درگیر کرد، پسری بود که کنارم نشسته بود و حتی یک بار هم نخندید.

نه یه لبخند.
نه یه «هه».
هیچی.

من وسط نمایش داشتم از خنده می‌مردم و اون انگار اومده بود جلسه دفاع پایان‌نامه. 😂

واقعاً برام عجیبه که چطور ممکنه دو نفر دقیقاً یک صحنه، یک دیالوگ و یک شوخی رو ببینن و یکی از خنده روده‌بُر بشه و اون یکی حتی پلک هم نزنه.

کنجکاوم بدونم اون فرد تو سرش چی می‌گذشت؟ :))