اصولا خیلی وقته که بخش نظرات ، بیشتر مدح نامه اجراهای روی صحنه شده، و همیشه این سوال پیش میاد برای آدم که اگه اینهمه کار خوب توی صفحه تیوال هست، پس این کارای ضعیف روی صحنه ها برا کجان؟ این نمایش ها اون نمایش هایی که تو تیوال هستن نیستن، یا ما اجرای دیدیم که با اجرایی که بقیه دیدن فرق می‌کرد.
قبل تر ها خوندن نظرات مخاطبان تیوال می تونست راهگشا باشه برای انتخاب، ولی وقتی همه کارها "عالی" و "حتما توصیه می کنم" هستن، دیگه چه نیازی به نوشتن نظر هست؟! ولی خب می نویسم یا بهتر می گم می پرسم چن تا سوالی، شاید مفید باشه برای خواننده ای
- الهام گرفتن از شیوه موقعیت سازی نویسنده هایی مثل مارتین مک دونا یا نیل سایمون ، ولی اون رو قاطی کردن با مصادیق اجتماعی به اصطلاح ملتهب امروز زمانه، به شیوه ای سطحی، یه متن رو قوی می کنه؟ استفاده بی هدف از موتیف های تکراری در دیالوگ ها که بجای قوی تر کردن متن، اون رو به سمت تئاترهای کمدی مرسوم می‌بره، کار رو قوی میکنه؟
اصلا شاید متن درست و موتیف های زبانی هم بجا و طنز نوشته هم والا، فرض میگیرم، بازی های گل درشت و اغراق شده در سطح همون کارهایی کمدی رو حوضی کار رو عالی میکنه؟ اگه عدم کنترل بازیگرا روی اجراشون و نخ نما بودن شوخی ها، چیز بدی نیست، پس چرا رو حوضی مبتذل محسوب میشه ولی اجراهای سالن های شهر نه؟
تئاتر کار کردن در این روزگار وانفسا خسته نباشید داره ، پس به زحمات گروه خسته نباشید باید گفت ولی خسته نباشید نقایص اساسی یه کاری که ما قبل نقد می ایسته رو نمی تونه بپوشونه