سلام به همه دوستان اهل هنر
معمولا عادت به نوشتن ندارم
اما خواندن چیزی که در ذهن ببینده تیاتر شکل می‌گیرد و بیان می‌شود،‌ روشنگر مسیر انتخاب تیاتر می‌شود، از این رو جسارت نوشتن رو بیشتر حس کردم.
*****
معمولا تیاتر، «حرفی برای گفتن» و «اندیشیدن» را بیشتر وظیفه دارد و پیوندی است میان تامل مخاطب با محتوا
انتخاب معضل‌های اجتماعی این روزها و اتصال زنجیر وار آن با هم، تکنیک بازیگران و قدرت درخشان خانم شمیم، نور پردازی زیبا، متن و عملکرد کارگردان، زیبایی کم نظیر این پیوند را دوچندان می‌کند.
*از معدود تیاترهایی است که این پیوند را خلق میکنند*
خسته نباشید و خداقوت
** نقاشی‌های(با امضای خانم روزیتا) داخل کافه هم بسیار زیبا و چشم نواز بود.**