به تیم افلیا خسته نباشید عرض میکنم. متن اجرا متعهد به متن اصلی شکسپیر بود، که در مقابل شیوه اجرایی معاصر و دور از منطق ارسطویی پارادوکس جالبی ایجاد کرده بود که کار می کرد.
فضای کار اکسپرسیونیسم بود، که از زاویه دید و جهان درون افلیا ، تنش‌ها و آشفتگی های این کرکتر بود. از عناصر زیبایی شناسی کار صداهایی بودند که به واسطه اشیا و آکسسوار در صحنه ها ایجاد می شدند وطراحی صحنه و لباس و کچل بودن بازیگر زن .
در انتها این انتظار رو از کار داشتم که به عنوان یک اجرای معاصر در تعامل بیشتری با مخاطب باشه.