کارگردانی درجه یک در عین دوری از دکور و با حفظ سادگی، مفاهیم عمیق رو به خوبی به تصویر کشیده بود،
روایتی متفاوت از سرنوشت و‌ رنج !!

بازی خوب بازیگران که بدون وقفه روی صحنه حضور داشتند بدون هیچ خروجی ، تحسین برانگیز بود. بازیگر نقش دختر که در آن واحد دو کارکتر متفاوت (شیدا/شمیم) رو بازی میکرد، و در کمتر از چند ثانیه این جابجایی صورت میگرفت ... همینطور‌ بازیگر نقش محمد با بازی های حسی تامل برانگیز
کارکتر خدا ، روایت و بازی متفاوت از یک مازوخیست که تماشای رنج برایش حکم یک بازی مفرح را دارد به نمایش گذاشت
دیالوگی که خدا گفت و تو ذهنم موند : با جنگ همه چیز رو‌میشه از بین برد به جز عشق

در پایان خسته نباشید به گروه کارگردانی و تیم اجرایی ‌