کشتارگاهی که همیشه با قوانینش کشتارگاه می ماند !
نمایش کشتارگاه در فضای سرد و خاکستری با بازی های زیبای بازیگرانش آن فضای سرد را برای ما گرم‌ می کند و حتی در بعضی جاها خنده را بر لب تماشاگر به یادگار می گذارد در اول بازی بازیگرانش جای تحسین دارد ، به غیر از هماهنگی زیاد بازیگران که قطعا میزانسن کارگردان هم در آن دخیل است توانایی بازیگرانش را نمی شود نادیده گرفت در دوم میزانسن ها و هماهنگی ، صحنه تقریبا به جز آن پله های پشت و یک سری قاب های فلزی چیز دیگری ندارد و اینکه از همان پله ها به عنوان پشت بام به عنوان محل قرار در کشتارگاه و … استفاده شد ، میزانسن ها مهم چیز در نمایش را حفظ می کردند و آن همین هست «ریتم» ، شاید ریتم یک ستون اصلی برای درگیر شدن مخاطب با تمام داستان هست و اگر میزانسن ها ریتم را حفظ نکنند آن نمایش محکوم به دنبال نکردن در طول داستان می شود که این نمایش با میزانس ها و شیوه اجرایی درست این معضل را حل کرده البته باز هم باید گفت بازی ها به شدت در خدمت کارگردانی و شیوه اجرا بودند ، این لحظه های سخت برای تئاتر به شدت حساس هستند و نمایش هایی که این لحظات تئاتر را سرپا نگه می دارند قابل ستایش هستند
این را هم باید گفت که از دست دادن عزیز و اعضای خانواده به شدت برای یک بازیگر می تواند سخت باشد و باید آن بازیگر را که با وجود غم زیاد در دلش روی صحنه آمده و اجرا می کند را تحسین کرد این یعنی نهایت احترام به مخاطب که امیدواریم این از خود گذشتی ها در این لحظات سخت تئاتر دیده شود
در کل لذت بردیم و با دیدن این نمایش شب خوبی را تجربه کردیم