در مقوله انتخاب متن باید به کارگردان آفرین گفت!
"زندگی در تئاتر" متنی جهان شمول
که هم برای مخاطب و هم کسانی که در هر جای دنیا به این هنر مقدس می‌پردازند قابل درک و دریافت هست انتخاب و اجرای چنین متنی در این زمانه وانفسای اقتصادی ایران، برای مخاطب با وجود دنباله روی هنر نمایش که هزینه های فرهنگی رو مدام در سبد خریدشان به اولویت های آخر اختصاص می‌دهند و باز هم همراهند و عاشق. علی الخصوص برای بازیگران و کارگردانانی و عوامل که در غم نان اما با عشق به تئاتر باز با همه مشکلات زیستی به این مهم می‌پردازند با پوست و گوشت دریافت شدنیست.
اما در مقوله خوانش کارگردان از اثر هنری دیوید ممت بایستی به نکته اشاره کرد ایده اجرایی جا به جایی بازیگر جوان با خودش در آینه به موقع و کارآمد بود و انتخاب بازیگران متناسب آن را باورپذیر و در ادامه مخاطب را برای معجزات بیشتر در این نمایش مشتاق می کند. هر کس که چون بازیگر جوان در این حیطه متمرکز روی خودش باشد دوام می‌آورد و پیشرفت می‌کند و هر آنکه مثل پیشکسوت تمرکز را از روی خود به دیگری و حاشیه میرهاند کم کم خود تئاتر او را حذف می‌کند و این پیام به بهترین شکل نمایش داده شد که برای هر مخاطبی با هر سطح دانش قابل درک هست. قوس شخصیتی کاراکترهای نمایش در ابتدا و انتهای نمایش چه از منظر جسمانی چه روانی قابل رویت و دریافت هست لحظات خاص و مکث هایی که بازیگران به واسطه بدن های آماده دارند ریتم خوب و بیانشان ضرباهنگ های به جا به اثر می‌بخشد و آن را برای انواع مخاطبش لذت‌بخش می‌کند. برای هرچه بهتر شدن دو پیشنهاد دارم بازیگران از دکور بیشتر استفاده کنند و بازی با آینه و عناصر صحنه تقویت ... دیدن ادامه ›› گردد و تغییر دکور نمایش از مرتب بودن که به تدریج با شلوغی روان بازیگر سنخیت هم دارد با تدابیری به شلختگی صحنه بدل نشود. همینطور پیشنهاد می‌شود صداهای که متمایز کننده درون و بیرون صحنه هست با لول بالاتری که البته دیالوگ قابل شنیدن باشد پخش شوند. در مجموع دیدن این نمایش شریف را در این شرایط که به هر کاری برچسب تئاتر میزنند توصیه میکنم
به جناب دانش عوامل و بازیگرانش تبریک و خداقوت میگم.
جایگاهتان در صحنه نمایش مانا.