بادرود واحترام
نمایش رادیدم ویادراور چند نکته هستم:1-میزانسن ها عالی بود ولیکن برخی میزانس هارادوبازیگرسفید
پوش بویژه حرکات بدن رانتوانستند منعطف کار کنند بنظرم توصیه برای آن دو تمرینات مستمر بدن می باشد.2-طراحی صحنه می نیمال وبخوبی توانسته بود از فضا وآکسسوار بهره ببرد.3-طراحی لباس: وجود یک تکه رنگ درلباس سفیدپوشها ،(سرخ و زرد)به عنوان نمادخشم ونفرت استفاده کرده است.ازتکنیک فاصله کذاری برشت نیز بهره برده شده درکارراجذاب کرده است.ازآنجا که درتاریحچه استفاده از صورتک ،صورتک برنگ سفیددراروپا یا رنگ پریده دلیل ضعف و بیماری بودذراین نمایش بخوبی از این نماد بهره برده شده است برای دوابرقدرتی که مضحکه ای دردناک براه انداخته اند .درخصوص نمایش نامه نیز واقعا جای بحثی نیست بزرگ نویسنده ای همچون آقای بهرام بیضایی وباید عرض کنم نمایشهای ایشان را کارکردن شهامت خاصی می خواهدچون گویابرلبه تیغ راه رفتن است یا کار عالی ازآب در می اید یاافتضاح می شود وتبریک به کارگردان باجسارت .درخصوص طراحی نورنیز استفاده مناسب از رنگ وموقعیت پروزکتورهاوزاویه دید نور ،بخوبی کمک کننده والقاگر فضای مورد نظر بوده است.نکته آخر این که باتوجه به اهمیت نورپردازی ،بهتر بود نمونه عکسها در تیوال ،رنگی باشد نه سیاه وسفیدودرآخر ازکار گروهی قوی سپاسگزارم .