درود بر همه اهالی هنر و همه عوامل نمایش سقف کلیسای جامع .کسی تئاتر کار می‌کنه عاشق واقعیه.ایده نمایش تماشاگران از طریق ویدیو پروژکتور و دوربین مداربسته رو دوست داشتم .جدید بود .بازیگر نقش خانمی که مهمان بود باورپذیر بود و ارتباط گرفته بود با نقش و میمیک صورتش در حالتی اون حس لحظه ای رو به مخاطب القا میکرد.من ردیف اول نشسته بودم و اصلا بعضی از جملات و کلمات خانمی که اول روی صحنه اومدن رو نمیشنیدم،خیلی بیان ضعیفی داشتند،چند باری مکث حوصله سربر و طولانی داشتند انگار دیالوگ یادشون می‌رفت،به امید درخشش ایشون در آینده.