پیشنهاد میکنم حتما ببینید
چرا؟
"اشتراکی" یک اجرای خوب و تأثیرگذار هست، بدون اسپویل اگر بخواهم راجبش حرفی بزنم میتوانم بگویم؛
پیوند میان نقد اجتماعی و جذابیت اجرایی ، کار سختی که عمدتا در آثار این چنینی یا در ارائه محتوای انتقادی خود به دام می افتد یا آنقدر به اجرا می‌پردازد که وجه انتقادی اثر کمرنگ می‌شود...

اما اینجا نویسندگی و کارگردانی مرتضی شاه‌کرم تعادلی پخته بین نقد اجتماعی و جذابیت نمایشی برقرار میکند.
البته همه می‌دانیم که اشاره به معضل خانه های اشتراکی /پشت بام ها و پارکینگ های اجاره ای و مسائلی ازین دست دیگر "نقد" نیستند "درد" هستند...
قصه از شروع تا پایان پله پله مخاطب را همراه میکند و ضرباهنگ نهایی همانطور که موسیقی کار پیرو آن شکل گرفته در پایان کار اثرش را ... دیدن ادامه ›› روی مخاطب می‌گذارد
خوب تمام کردن یک قصه‌ی خطی در تئاتر و سینما معمولا سخت و با توقعات مخاطب همراه است و مخاطب همواره بعد از اجرا در چالش چه خواهد شد ناراضی میماند
یا بقولی؛
"یه پایان باز یا یک بازیِ بی پایان"
کما اینکه اینجا کارگردان کامل و جذاب از عهده این پایان بندی بر آمده
و حرفش را میزند
همینطور ریتم خوب کار نشان از مخاطب شناسی خوب او دارد
مخاطبی که(اکثر مخاطبین-نه همه) اینروزها تحت تاثیر استوری های ۱۵ ثانیه ای ریلز های کوتاه مثل سابق حوصله کشف و شهود و سپری کردن زمان را در سالن‌های سینما و تئاتر ندارد...
ولیکن اثر از اینرو هوشمندانه فرصت را برای انتقال محتوا ثانیه به ثانیه مغتنم میشمارد
یکی از عناصر قوی موفقیت این نمایش، نحوه پردازش شخصیت‌ها و دیالوگ‌هاست. شاعرانگی آمیخته با طنز ظریف در رسیدن به دیالوگ ها بخش جذاب و جدایی ناپذیری هست که سایه اش همواره در ادبیات نمایشی مرتضی شاه کرم طنین انداز می‌کند‌.
همچنین بازی خوب و یکدست بازیگران
استاد مسعود کرامتی اثر گذار و قابل تامل حضورش را به رخ صحنه میکشد
و پروا آقاجانی پس از مدتی دوری ، دوباره و پخته‌تر برگشته بقیه گروه
فاطمه ‌نیشابوری سهند جاهد، آیسان حداد، پیمان ‌نوری
، و مرتضی ‌شاه ‌کرم (بازیگر) که می‌توان جزء به جزء راجبشان گفت و نوشت؛ از اینکه حضور کاملی از خود به نمایش بگذارند کوتاه نمی‌آیند
همگام با موسیقی طراحی صحنه سهم خودش را خیلی خوب از پازل اجرا به نمایش گذاشته....
لذت بردم
دست مریزاد 🙏❤️💐💐