شهر یا سالن...
تالار وحدت
تئاترشهر تهران
تماشاخانه ایرانشهر
مجموعه تئاتر لبخند
خانه نمایش مهرگان
خانه تئاتر و موسیقی مستقل تهران
عمارت هما
عمارت نوفل لوشاتو
تئاتر هامون
تالار مولوی
تماشاخانه سنگلج
تماشاخانه هیلاج
تالار هنر
بلک باکس ایرانمال
تماشاخانه طهران
خانه تئاتر
تماشاخانه استاد جمشید مشایخی
تالار محراب
مجموعه E-ACT
تماشاخانه همای سعادت
خانه هنرمندان ایران
خانه نمایش دا
S4 > com/org | (HTTPS) 78.157.41.90 : 22:57:44
با خرید بلیت از تیوال، برای رفت و برگشت با تپسی، تخفیف میگیرید! ... اطلاعات بیشتر
۲۰ آذر ۱۴۰۳ ساعت ۱۲:۲۳
خسته نباشید میگم به همه گروه کار زیبایی بود
بدلیل تعدد بازیگر و پرش های داستانی و تغییرات کاراکتر بازیگر ها، در آوردن اثر هم از نظر کارگردانی ... دیدن ادامه ›› هم بازی اسون نیست و توانمندی میطلبه.
ایده و هدفی که قصد بازگو کردنش رو داشتند هم کاملا به جاست اما حیف به قول باریس واختین همه کتاب هایی که نوشته شدن و نمایش ها و فیلم های ضد جنگ هنوزم نتونستن باعث شن که کسی شلیک نکنه
و اما چند مسئله که بنظرم جای بهتر شدن داشت، یک پراکندگی و ناهمخوانی خیلی زیاد. هم در بحث ریتم، هم روایت
ابتدای اثر طوری است که انگار با کاری فرمالیستی و نمادگرایانه روبرو هستیم، نور پردازی، لباس، نوع اکت ها، فیکس فریم ها و عنصر تکرار، و ریتم کند فرم لحظه ورود تماشاچی و اپیزود اول.
حتی اپیزود دوم هم با این مسئله همخوانی داشت. اینکه با اکت و تکرار حسی فراتر ایجاد میشه به پرفورمنس نزدیک میکرد اپیزود رو. و بعد پرش داره کار در مونولوگ مربوط به زال. دوباره پرش به سبک دیگه ای بین فرم و دیالوگ در رستم. بعد ناگهان اپیزود آلمان نازی کمدیک هست و با لحن امروزی و بدون ساختار فرمی جز کمی در شکست واقعیت پس از شلیک ها. دوباره اپیزود کارگرها همینطور. و اپیزود خبرنگار ها همینطور.
و در اخر دوباره برمیگردیم به فرم لحظه ورود.
یه مورد دیگه، یسری از اپیزود ها بی زمان بی مکان بودن، یسری دیگه مال کشوری بخصوص، و اینم از یکدستی کم می‌کنه.
انگار پنج شش اجرای خوب که از نظر ساختاری به هم پیوندی ندارند کنار هم قرار گرفتند. نبود یک جور یکدستی، میتونست با نور، لباس، کمی حس یا لحن، یا حتی همون تکرار فرمیک، اپیزودهارو نرم تر بهم وصل کنه. نبود یه نخ نامرئی برای اتصال روایت حس میشد.
مسئله دوم، چرا در قسمت اخبار، گوینده ناشنوایان داره زبان اشاره رو اشتباه میره؟ در بی مکانی اپیزود حتی اگر همه بازیگران دارن فارسی صحبت میکنن، میشد زبان اشاره فارسی درست رو کار کرد.
بحث بعدی روی اعداد و اشکال، بخاطر ساختار فرمالیستی که ابتدای کار با اون شروع میشد، زنگ رو روشن میکرد برای توجه به اعداد و هندسه، و معانیش در بعضی اپیزود ها خوب حس میشد اما بعضی جاها نه و نتیجه گیری از کشف رموز رو بهم میزد. اینکه فرمانده شکست خورده ۱۳ سرباز مرده داره، اینکه رستم توسط ۷ نفر اسیر بود، ... مثلث های کناره های صحنه در اپیزود انسان اولیه، دایره رستم. اگر تو همه کار بود جذابیتش بیشتر میشد.
با همه اینها باز هم میگم کار زیبایی بود و همگی گروه خسته نباشید با تعویض گربم و لباس و کاراکتر های سریع، اثر نشانگر تلاشتون بود.
بدلیل تعدد بازیگر و پرش های داستانی و تغییرات کاراکتر بازیگر ها، در آوردن اثر هم از نظر کارگردانی ... دیدن ادامه ›› هم بازی اسون نیست و توانمندی میطلبه.
ایده و هدفی که قصد بازگو کردنش رو داشتند هم کاملا به جاست اما حیف به قول باریس واختین همه کتاب هایی که نوشته شدن و نمایش ها و فیلم های ضد جنگ هنوزم نتونستن باعث شن که کسی شلیک نکنه
و اما چند مسئله که بنظرم جای بهتر شدن داشت، یک پراکندگی و ناهمخوانی خیلی زیاد. هم در بحث ریتم، هم روایت
ابتدای اثر طوری است که انگار با کاری فرمالیستی و نمادگرایانه روبرو هستیم، نور پردازی، لباس، نوع اکت ها، فیکس فریم ها و عنصر تکرار، و ریتم کند فرم لحظه ورود تماشاچی و اپیزود اول.
حتی اپیزود دوم هم با این مسئله همخوانی داشت. اینکه با اکت و تکرار حسی فراتر ایجاد میشه به پرفورمنس نزدیک میکرد اپیزود رو. و بعد پرش داره کار در مونولوگ مربوط به زال. دوباره پرش به سبک دیگه ای بین فرم و دیالوگ در رستم. بعد ناگهان اپیزود آلمان نازی کمدیک هست و با لحن امروزی و بدون ساختار فرمی جز کمی در شکست واقعیت پس از شلیک ها. دوباره اپیزود کارگرها همینطور. و اپیزود خبرنگار ها همینطور.
و در اخر دوباره برمیگردیم به فرم لحظه ورود.
یه مورد دیگه، یسری از اپیزود ها بی زمان بی مکان بودن، یسری دیگه مال کشوری بخصوص، و اینم از یکدستی کم می‌کنه.
انگار پنج شش اجرای خوب که از نظر ساختاری به هم پیوندی ندارند کنار هم قرار گرفتند. نبود یک جور یکدستی، میتونست با نور، لباس، کمی حس یا لحن، یا حتی همون تکرار فرمیک، اپیزودهارو نرم تر بهم وصل کنه. نبود یه نخ نامرئی برای اتصال روایت حس میشد.
مسئله دوم، چرا در قسمت اخبار، گوینده ناشنوایان داره زبان اشاره رو اشتباه میره؟ در بی مکانی اپیزود حتی اگر همه بازیگران دارن فارسی صحبت میکنن، میشد زبان اشاره فارسی درست رو کار کرد.
بحث بعدی روی اعداد و اشکال، بخاطر ساختار فرمالیستی که ابتدای کار با اون شروع میشد، زنگ رو روشن میکرد برای توجه به اعداد و هندسه، و معانیش در بعضی اپیزود ها خوب حس میشد اما بعضی جاها نه و نتیجه گیری از کشف رموز رو بهم میزد. اینکه فرمانده شکست خورده ۱۳ سرباز مرده داره، اینکه رستم توسط ۷ نفر اسیر بود، ... مثلث های کناره های صحنه در اپیزود انسان اولیه، دایره رستم. اگر تو همه کار بود جذابیتش بیشتر میشد.
با همه اینها باز هم میگم کار زیبایی بود و همگی گروه خسته نباشید با تعویض گربم و لباس و کاراکتر های سریع، اثر نشانگر تلاشتون بود.
سپهر، محمد فروزنده، محمدمهدی ملک محمد، مهدی صفدری، سما شیرافکن، شاهین محمدی و پردیس تئاتر موسیقی شهرزاد این را
خواندند
پیمان کریمی، علیرضا یونسی، ملیکا حقگو، محمدرضا باصری، محسن خان محمدی، رضا حاصلی، محمد وثوقی، مریم عابد و آیلار (آتنا) صدرخواه این را دوست دارند
پیمان کریمی، علیرضا یونسی، ملیکا حقگو، محمدرضا باصری، محسن خان محمدی، رضا حاصلی، محمد وثوقی، مریم عابد و آیلار (آتنا) صدرخواه این را دوست دارند
علیرضا یونسی (younesi.art)
تیوال این کانال
دنبال
نادیدهگرفتن کاربر
از ۰۶ بهمن ۱۳۹۹
سپاس از نگاه پر مهر شما
۲۱ آذر ۱۴۰۳
دوست‌دارم
( ۱ )
پاسخ
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
+۲,۲۲۱,۰۰۰ نفر
+۳۶,۹۷۰ برنامه
+۱۳,۶۴۴,۰۰۰ بلیت
+۲۰۰,۰۰۰ بازدید
۵۹,۷۳۱ برگه
۹,۹۵۶ آلبوم
۵,۶۵۴ پادکست
