۲۱ مهر ساعت ۰۰:۰۸
کامبیز نیک آمیز:سیگاری نبوده که تو این سی سال ساز لبم نشه🍂
۲۱ مهر ساعت ۰۰:۳۳
در ابتدا بازی اندازه و موثر عیسی محمدی مخاطب رو مجاب میکنه که به تماشای ادامه نمایش بشینه، بازیگری که به تنهایی از پس یک اجرای دو پرسوناژه برمیاد.
ودر ادامه پاسکاری خوب فرزانه شاکری و حمیدرضا محمدی پور اپیزود دوم رو شیرین میکنه و استفاده ی به جا از قابلیت ها روی صحنه ،حسن فرزانه شاکری محسوب میشه
در مجموع اجرای صمیمی چند زندگی رو میبینیم
و تداوم حس ها به واسطه ی حضور لطیف خواننده و موزیسین اتفاق میفته،ممنون از تلاشتون🙏🏻🪴
۰۸ شهریور ساعت ۱۴:۴۹
فکر کنم صدای خنده های من در کارهای آقای ملکی همیشه قابل ردیابیه😅
ساده سازی روایت تاریخ نکته ایه که در کارهای ایشون دوست دارم،انگار تاریخ همین بغل دستمونه،و در کنار قابلیت های ثابت شده ی آقای ملکی ،ممنون بابت بازی های چند تن از دوستان که طنز کار رو همواره زنده نگه میداره💫✌🏻
۰۳ مرداد ساعت ۱۰:۵۰
بازیگر تو صندلی غرق شده و صندلی توی دیوار و همه شدن قطعه ای از تاریخ،صامت ولی گویا
اون مجابت میکنه دنبال کنی داستانو بدون اینکه حتی یک بار بلند شه از جاش این ینی متن و بیان کارو به نحو احسنت انجام داده،طوری که فکر میکنی کی و کجا تو جزوی از تاریخ میشی؟
اینجا همه چیز سفیده مثل یه برگه ی خالی ،حالا تو هر چی بخوای میتونی بنویسی و هر نقشی بخوای میتونی بزنی ،تو سهم خودت از زندگی،از تاریخ،
ممنونم✨👌🏻
۲۰ تیر ساعت ۱۱:۴۱
_میدونی شفق قطبی چه شکلیه؟
_ها؟!
_شکل چشماته :)
۲۰ تیر ساعت ۱۱:۱۱
وقتی ۵۰ دقیقه با ارتش تک نفره تمام عواطف تماشاگر رو تحت تاثیر قرار میدید. یعنی شما در ایفای نقشتون موفقین ، تبریک بابت این خلوص و دل نشینی بازیتون