ریحانه قجاوند

هنرساز بازیگر/ رقصنده

«شاید سخت‌ترین و در عین حال آسان‌ترین کار برای یک بازیگر، زیستنِ لحظه‌به‌لحظه در نقش، اما در کالبد فیزیکی و روانی خود باشد.

به عنوان ایفاگر تک‌گویی «صدای انسانی»، پیش از هر چیز باید بر هوشمندی جاری در تک‌تک کلمات کوکتو تأکید کنم. این مونولوگ می‌تواند در آن واحد، سوگ‌نامه، مانیفست و وصیت‌نامه‌ای عاطفی باشد. زیرمتن اثر، این آزادی عمل را به من بخشیده است تا همچون زن اصلی نمایش که در نهایت استیصال، ناگزیر به انتخاب است، دست به تصمیم‌گیری بزنم؛ زنی که هر چقدر التزام به کنشمندی را انکار می‌کند، صدایی درونی او را به رویارویی با واقعیت فرامی‌خواند.

می‌توانم بگویم تمام فرآیند خلق کاراکتر، در همین تجربه لذت‌بخشِ «زیستن» و نحوه مواجهه بازیگر با متن خلاصه می‌شود. من همواره خود را متعهد می‌دانم که لایه‌های پنهانِ «کوه یخ» (زیرمتن) را با اجرایی دقیق برای تماشاگر آگاه به تصویر بکشم. این تعهد، مسیری را می‌طلبد که نه تنها مرا در چارچوب حرفه‌ای‌گری حفظ می‌کند، بلکه وادار می‌سازد تا با سایه‌ها و لایه‌های پنهان شخصیت خویش نیز روبه‌رو شوم.
شاید دشوارترین بخش این مسیر، درست همچون خود شخصیت ... دیدن ادامه ›› زن «صدای انسانی»، پذیرشِ همان واقعیت تلخ و گزنده‌ای باشد که بر قلب چنگ می‌زند؛ واقعیتی که همچون سوگی فروخورده، مجال بروز، شیون و در نهایت پذیرش نیافته است. در این اجرا کوشیده‌ام بر اساس خواست ژان کوکتو، تصویری چندوجهی و تردیدآمیز از شخصیت بیافرینم؛ تعلیق و عدم قطعیتی که به هر تماشاگر اجازه می‌دهد در پیوند با زیست شخصی‌اش، تجربه‌ای منحصر‌به‌فرد از کاراکتر زن و تمامیت اجرا داشته باشد.

اما اتفاقی مهم و ارزشمند در جریان این زیست هنری فراهم شدن امکان تجربه ورزی و آزمون و خطا در آزمایشگاه تئاتر نبض میباشد. آزمایشگاهی که گروه هنری مالاتا به سرپرستی جناب آقای محمد تات پایه گذاری کرده و با انگیزه و اهدافی مشخص در مسیر کشف صداهای نو و استعداد های کمتر دیده شده هنر بازیگری و اجرا راه اندازی نموده اند.

افتخار آشنایی و همکاری من با گروه هنری مالاتا، تلاش خستگی ناپذیر تمامی عوامل گروه در ایجاد فضایی امن و حرفه ای جهت آزمایش خوانش های آوانگارد و آشنازدا از متن، تبادل ایده ها و نظرات و به خصوص هدایت گری و کارگردانی موشکافانه و دقیق آقای محمد تات در طول تمرینات صدای انسانی بار دیگر قدرت جادویی صحنه تئاتر را در معنا سازی و معنا زدایی به من یادآوری میکند. به علاوه، این تئاتر ورزی ها منجر به روشن تر شدن مسیر حرکت من به عنوان بازیگر و جسارت هر چه بیشتر برای خلق، ویرانی و بازآفرینی مداوم گردیده است
امید که اجرای پیشِ رو، اجرایی پیشرو، الهام‌بخش و سحرآمیز در نگاهِ تماشاگران باشد.»

از میان دود و مه مالاتا، صدای انسانی برمی‌خیزد

در شهر بی‌زمان مالاتا، جایی که مرز میان تاریخ و اسطوره محو است و مردمانش از هر نژاد و فرهنگی، یک اصل مشترک دارند: «هر طور دوست دارید زندگی کنید»، تاریکی همیشه چند قدمی روشنایی راه می‌رود.

درست در قلب این کلان‌شهر خیالی، در ساختمان نبض، طبقه اول، واحد دو، زنی پشت پنجره ایستاده است. او ریحانه قجاوند است؛ بازیگری که قرار است از دل همین آپارتمان کوچک، فریادی جهانی را به گوش مالاتا برساند.

بیرون از پنجره‌اش، خیابان‌های مالاتا شاهد ناهنجاری‌های همیشگی‌اند. آزادی بی‌قیدوشرطی که شعار این شهر است، گاهی به پناهگاهی برای زخم‌های ... دیدن ادامه ›› کهنه تبدیل می‌شود. اما امشب، واحد دو طبقه اول ساختمان نبض، قرار است پناهگاه «صدای انسان» باشد؛ نمایشی از ژان کوکتو که در آن یک زن، فقط با یک تلفن، تمام عشق، تنهایی و فروپاشی را فریاد می‌زند.

ریحانه قجاوند، به کارگردانی محمد تات، روی صحنه‌ای خواهد رفت که حاصل «آزمایشگاه تئاتر نبض» است؛ جایی که گروه مالاتا در آن به دنبال نبض حیات در میان تاریکی‌های این شهر می‌گردد. و چه کسی بهتر از زنی که در دل مالاتا زندگی می‌کند تا قصه‌ی آدم‌هایی را بگوید که آزادیشان، تبدیل به قفسشان شده است؟

اگر روزی گذارتان به مالاتا افتاد – شهری بی‌نقطه جغرافیایی، به نبض این شهر گوش دهید. در طبقه اول، واحد دو، صدایی منتظر شماست.