۱۱ مهر ۱۴۰۴ ساعت ۰۱:۳۴
خدا قوت به همه عوامل کار... واقعا لذت بردم از اجرا و کارگردانی کار....
به نظر من اقا رحمان به جز بحث بازی رئالی که داشتن؛ به شدت موفق بودن در ارتباط گیری با بیننده و خیلی راحت بارها و بارها اینکارو کردن و این باعث میشد تماشاگر؛ بیشتر درگیر بشه با کار...
با توجه به محدود بودن فضا؛ میزانسن ها طوری طراحی شده بود که نه تنها کِسل کننده و بی روح نبود؛ بلکه به راحتی فضا شکسته میشد و از دیده بصری جذاب بود؛
بازیگران کاملا مشخص بود به اندازه کافی بهشون فضای بازی داده شده؛ و کارگردان احتمالا خواسته از شهود بازیگرانش بیشتر استفاده کنه تا بر اساس یک الگوریتم...
در نهایت؛ بازیگر مقابل آقای خوب زاده خیلی شناور و مسلط داشتن بازی میکردن و خانم یگانه و خانم شهرزاد هم با توجه به تایم کمی که داشتن؛خودشون رو خوب و قابل قبول نشون دادن؛ که البته خانم شهرزاد چون از میمیک و بدن خودشون بیشتر استفاده میکردن باعث میشد حس بیشتری منتقل بشه به تماشاچی
خدا قوت به همه عوامل کار....