۰۳ آبان ساعت ۱۱:۲۹
در "اختتام عشق" بدن را نمیتوان صرفا به حضور فیزیکی بازیگر یا بازنمایی ظاهری شخصیت فروکاست. بدن در این نمایش همزمان حامل کنش، محدودیت، ادراک و رابطه است و خیرهکننده بر صحنه ظاهر میشود. ریزبینی کارگردان بر واو به واو این متن فوقالعاده و شلیک بیوقفهی دیالوگها همراه با اجرای بدنی بازیگران که سانت به سانت آن بوی تمرینهایی طولانی را میدهد، اجرایی ساخته که برای مدت زیادی در ذهن میماند.
۳۱ فروردین ۱۴۰۴ ساعت ۰۱:۱۴
مردی مقابل رژه نمایشیست شریف و تاملبرانگیز که حرفهای مهم و بزرگی برای گفتن داره و با سبک روایت متفاوت و جذابش از ابتدا مخاطب رو همراه خودش میکنه. کارکتر عباس بهشتیان با بازی متفاوت و دیدنی مهرزاد مشکلگشا که کلاس بازیگری محسوب میشه، انقدر سمپات ساخته و پرداخته میشه که تاثیر خودش رو خیلی زود میزازه و گوش مخاطب رو به تک تک جملاتش تیز میکنه. سام کوراوند یکی از بامزهترین مبارکهاییست که تا به حال دیدم و بازی تمام بازیگران یکدست و به اندازهست. چاشنی کمدی کار به جا اتفاق میوفته و نه تنها توی ذوق نمیزنه بلکه به جذابیت کار و نگه داشتن مخاطب کمک بزرگی میکنه. اثر سرشار از ایدههای درخشانه از طراحی صحنهی خلاقانه تا کارکتر روح
در کل از تماشای مخلوقِ استاد رهنما بینهایت لذت بردم و به نظرم همه باید این حرفها رو بشنون تا شاید مجبور نباشیم انقدر قلم را بر احوال اصفهان بگریانیم...
۰۳ اسفند ۱۴۰۳ ساعت ۰۰:۴۸
یه نمایشنامهی نو با یه موضوع و نگاه بکر و کاملا دست اول با دیالوگهای پینگپونگی که مدام با پیچشهایی که ایجاد میکرد مخاطب رو مجذوب و ربتم رو بالا نگه میداشت و صحنههای جالبی خلق میکرد و در نقاط بسیاری مخاطب رو میخندوند و مشتاق اتفاق بعدی قرار میداد، که ترکیب این متن فوقالعاده با کارگردانی به اندازه و میزانسنهای جذاب و طراحی صحنهی در خدمت اثر که فضای مورد نظر رو به خوبی ساخته بود و در راس همه بازیهای به شدت دیدنی و خیره کنندهی سام کوراوند عزیز، مهرزاد مشکلگشای نازنین و آرزو حقشناس عزیز دل، تبدیل به یه اجرای سر پا و فوق خلاقانه شده که تماشاش بسیار لذتبخش و ندیدنش معادل از دست دادن چیز بزرگیه
۰۵ بهمن ۱۴۰۳ ساعت ۱۲:۴۹
باغ دکتر کوک یک اجرای شریف است
بازیهای دیدنی، طراحی لباس، صحنه و فضاسازی در خدمت کار و میزانسنهای روانی که حضور کارگردان اصلا توشون حس نمیشه و برای ما خیلی خوب اون خونه و اون آدما رو میسازه.
ستاره پسیانی کمی در اجرای نقش پر چالشش دچار مشکله اما انقدر تمام اجزای نمایش تا ریزترین جزئیات فکر شده و درستاند که کمی ضعف در بازی به چشم نمیاد.
از بازی خوب رامین سیاردشتی هم نمیشه چشمپوشی کرد!
۰۵ بهمن ۱۴۰۳ ساعت ۱۲:۳۲
فاجعه به معنای واقعی کلمه
بازیهای خیلی خیلی بد، طراحی صحنهی بیربط که اصلا در خدمت کار نیست و فقط قشنگه و تصاویری که هیچ ربطی ندارن و فقط سعی میکنن ادا در بیارن و یه داستان یه خطی که با یه مشت یاوهگویی بیمعنی و زینت به یک ساعت اجرای خستهکننده تبدیل شده که حتی از سکوتهایی که میوفته هم میشه متوجه شد هیچ کارگردانی وجود نداشته که از بیرون کمی به کار جهت بده و این میزان خستهکنندگی و بیمعنا بودن رو میشد از صدای خیلی کم دستها در رورانس و صحبتهای تماشاچیهای در حال خروج از سالن هم فهمید
کاش افرادی مثل صابر ابر کمی نگران اعتبارشون بودن و اسمشون رو پشت هر کاری نمیزاشتن
۰۵ بهمن ۱۴۰۳ ساعت ۱۲:۳۷
یک اجرای خستهکننده و بدون کشش و تعلیق که سعی میکنه ادای فیلم ترسناکهای هالیوودی رو در بیاره اما هر چی بیشتر زور میزنه بیشتر مضخک و خندهدار میشه.
حیف این بازیهای خوب و طراحی صحنهی چشمنواز و فضاساز که با یه متن کمجون و بیسر و ته که پاش روی زمین نیست، پوچ شدن و از بین رفتن
۰۵ بهمن ۱۴۰۳ ساعت ۱۲:۳۲
یک اجرای فوقالعاده خلاقانه با حرکات و صداهای خوب که همه چیزش به اندازه و درسته و هیچ چیز اضافهای نداره و با یه اجرای جمف و جور و کوتاه و سادهترین چیزها تمام مدت لبخند رو روی لبتون نگه میداره و کاری میکنه که تا مدتها در خاطرتون بمونه
دیدن مثلث لذتبخش و ندیدنش معادل از دست دادن چیز بزرگیه