«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواریاست برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفتوگو درباره زمینههای علاقهمندی مشترک، خبررسانی برنامههای جالب به همدیگر و پیشنهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
شاید وقت آن رسیده که در معنای ابزوردیسم تأمل دیگری کنیم.
ابزوردیسم هیچگاه به طور کاملا قاطع وجود معنا را نقص نمیکند.بلکه این امکان را به جستجوگر خود میدهد تا با قراردادن عناصر ناهمگون اولیه(عناصری که خود اثر پدید آورده)،به کشف معنا دست بزند.
و این معنا ممکن است گاه آنقدر چندوجهی تلقی شود که یا مخاطب خود را بی جواب بگذارد یا به سمت چیزی فراتر از یافتن پاسخ نخستین برود.
نمایش «اِشمُرز» که بر اساس اثری از بوریس ویان ساخته شده است نیز در یک نگاه عمومی و قالب اولیه اثری تحت عنوان و چهارچوب های ابزوردیسم خوانش میشود.و آیا این اثر برای یافتن معنا مخاطب خود را با خود همراه میکند؟خواهیم فهمید.
از سالن هیلاج تقاضا مندیم،مشکل صندلی های مستهلک،عدم نظافت سالن اجرا،و مشکل تهویه این سالن رو حل کنند،ما بعنوان مخاطب اثر نمایشی واقعا اذیت میشیم،در بعضی از اجرا ها هم که تهویه روشن میشه ،صداش به قدری زیاده که آدم روانی میشه،ممنون میشم به مخاطب احترام بذارید
امشب به مجموعه لبخند مراجعه کردم برای نمایش چهره مرد هنرمند در جوانی. طبق معمول مدتها منتظر موندم تا بتونم بلیط ردیف اول رو بخرم چون برام خیلی مهمه که کسی جلوم نباشه و پاهام هم فضای کافی داشته باشند. قبل از اجرای نمایش افرادی رو با بالشتک دقیقا چسبیده به پاهای ما روی زمین قرار دادند و ما تا به خودمون بیایم نمایش آغاز شد. صحنه های بسیاری از نمایش روی زمین و به صورت درازکش اجرا میشد که ما موفق به دیدنشون نشدیم. پاهامون هیچ فضایی نداشت و تکون خوردن افراد جلویی کامل تمرکز رو بر هم میزد. رسما چیزی از اجرا متوجه نشدم و احساس ضایع شدن حقم رو داشتم. بعد از اجرا به یکی از عوامل شکایت کردم فرمودند به سالن مربوط میشه. در قسمت پذیرش به یه آقایی شکایت کردم که در کمال بی ادبی فرمودند همه جا همینه گفتم تا حالا در سالنهای دیگه همچین تجربه ای نداشتیم فرمودند چون شما ندیدید دلیل نمیشه وجود نداشته باشه. گفتم این کار غیراخلاقی هست فرمودند خیلی هم اخلاقیه و تمام این حرفها رو در کمال بی ادبی و گستاخی گفتند. دیگه هرگز پام رو تو این مجموعه نخواهم گذاشت چون کوچکترین ارزشی برای تماشاچی قائل نیستند.
چه کسی پاسخگوی زمان و هزینه از دست رفته ما خواهد بود؟ سوال بنده از همیاری این هست که آیا این کار قانونی و اخلاقی است؟ اگر جواب مثبت است دیگر پایم را در هیچ سالن نمایشی نمیذارم. اگر جواب منفی است خواستار احقاق حقوق ضایع شده خودم هستم.
امشب برای اولین بار به این مجموعه مراجعه کردم برای نمایش چهره مرد هنرمند در جوانی. طبق معمول مدتها منتظر موندم تا بتونم بلیط ردیف اول رو بخرم چون برام خیلی مهمه که کسی جلوم نباشه و پاهام هم فضای کافی داشته باشند. قبل از اجرای نمایش افرادی رو با بالشتک دقیقا چسبیده به پاهای ما روی زمین قرار دادند و ما تا به خودمون بیایم نمایش آغاز شد. صحنه های بسیاری از نمایش روی زمین و به صورت درازکش اجرا میشد که ما موفق به دیدنشون نشدیم. پاهامون هیچ فضایی نداشت و تکون خوردن افراد جلویی کامل تمرکز رو بر هم میزد. رسما چیزی از اجرا متوجه نشدم و احساس ضایع شدن حقم رو داشتم. بعد از اجرا به یکی از عوامل شکایت کردم فرمودند به سالن مربوط میشه. در قسمت پذیرش به یه آقایی شکایت کردم که در کمال بی ادبی فرمودند همه جا همینه گفتم تا حالا در سالنهای دیگه همچین تجربه ای نداشتیم فرمودند چون شما ندیدید دلیل نمیشه وجود نداشته باشه. گفتم این کار غیراخلاقی هست فرمودند خیلی هم اخلاقیه و تمام این حرفها رو در کمال بی ادبی و گستاخی گفتند. دیگه هرگز پام رو تو این مجموعه نخواهم گذاشت چون کوچکترین ارزشی برای تماشاچی قائل نیستند.
بازیگری برای من فقط یک
علاقه نیست؛ بخشی از وجودمه. مشتاق تجربه نقشهای متفاوت، یادگیری و همکاری با کارگردانهای حرفهای هستم. شاید ابتدای مسیر باشم، اما برای موندن و درخشیدن در این مسیر جدیام. به فرصتها ایمان دارم و برای ساختن جایگاهم تلاش میکنم.
من با دو کودک ۵ و ۳.۵ ساله رفتم دیدم و بسیار راضی بودن و خیلی خوشحال با کلی انرژی خوب بودن بعد از اون یک تاتر دیگه هم دیدیم دوست داشتند ولی باز ازم خواستن مجدد هپل رو ببینند.
چهارشنبه به دیدن نمایش قتل آقای هاورشام نشستیم، واقعا لذت بردیم علاوه بر خندههای زیاد که اصلا انتظارش رو نداشتم، دیدن بازیها و بدنهای ورزیده و قوی واقعا خوب بود. از اینکه همه کارتون رو جدی گرفتین و برای بیننده وقتش و شعورش ارزش قائلین ممنونم.
درود، در زیر صفحه نمایش «تن منهای من» که نمیشه نقدی نوشت، چون انتشار نمیدن. دیگه مجبورم اینجا بنویسم، چند اجرا لغو شده، به جای جایگزین کردن با حداقل یک سانس جدید، پیام دادن که اگر میخواید این کار رو ببینید برای فردا که روز آخر اجراست بلیط بگیرین، من از دو هفته قبل، بلیط (در جای مناسب) نگرفتم که الان لحظه آخری برنامههام رو کنسل کنم و در بدترین جاهای ممکن صندلی بگیرم!!!!!! اگر یک روز بیشتر تعطیلی اونجا طول میکشید برنامه چی بود؟ ذرهای احترام قائل بشید برای مخاطبتون.